اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١ - حسد و خيرخواهى

عملش مردود شده بود، به برادر ديگر) گفت: «به خدا سوگند تو را خواهم كشت» (برادر ديگر) گفت: «من چه گناهى دارم (زيرا) خدا تنها از پرهيزگاران مى‌پذيرد».

اگر تو براى كشتن من دست دراز كنى، من هرگز به قتل تو دست نمى‌گشايم، چون از پروردگار جهانيان مى‌ترسم.

نفس سركش كم كم او را به كشتن برادرش ترغيب كرد (سرانجام) او را كشت و از زيانكاران شد.

٢- (به خاطر بياور) هنگامى را كه يوسف به پدرش گفت: «پدرم! من در خواب ديدم كه يازده ستاره و خورشيد و ماه در برابرم سجده مى‌كنند».

گفت: فرزندم! خواب خود را براى برادرانت بازگو مكن كه براى تو نقشه (خطرناكى) مى‌كشند، چرا كه شيطان، دشمن آشكار انسان است.

٣- يا اينكه نسبت به مردم (پيامبر و خاندانش) بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مى‌ورزند؟ ما به آل ابراهيم (كه يهود از خاندان او هستند نيز) كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيار آنها (پيامبران بنى اسرائيل) قرار داديم.

٤- بسيارى از اهل كتاب از روى حسد- كه در وجود آنها ريشه دوانده- آرزو مى‌كردند شما را بعد از اسلام و ايمان به حال كفر بازگردانند با اينكه حق براى آنها كاملًا روشن شده است، شما آنها را عفو كنيد و گذشت نماييد تا خداوند فرمان خودش (فرمان جهاد) را فرستد، خداوند بر هر چيزى تواناست.

٥- و از شر هر حسودى هنگامى كه حسد مى‌ورزد.

٦- (همچنين) كسانى كه بعد از آنها (بعد از مهاجران و انصار) آمدند و مى‌گويند: «پروردگارا! ما و برادرانمان را كه در ايمان بر ما پيشى گرفته‌اند بيامرز و در دلهايمان حسد و كينه‌اى نسبت به مؤمنان قرار مده! پروردگارا تو مهربان و رحيمى!

٧- هرگونه غلّ (حسد و كينه و دشمنى) را از سينه آنها برمى‌كنيم (و روحشان را پاك مى‌سازيم) در حالى كه همه برادرند و بر تختها رو به روى يكديگر قرار دارند.