اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٨ - بازتاب توكّل در زندگى پيامبران

در سوره‌ «بروج» در مورد اصحاب‌ «اخدود» آمده است، و در آيه ٨٣ كه قبل از آيه مورد بحث آمده است، نيز به آن اشاره شده.

اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور از فتنه در هر دو مورد، منحرف شدن يا منحرف ساختن از دين و ايمان باشد، چرا كه اگر فرعونيان بر مؤمنان سلطه پيدا مى‌كردند آن را دليل بر حقّانيّت خود پنداشته و در طريق انحراف ثابت قدم‌تر مى‌شدند.

در هفتمين‌ آيه نوبت به زمانهاى بعد از موسى عليه السلام مى‌رسد، در آن زمان كه بنى اسرائيل زير سيطره سلطان جبّارى به نام‌ «جالوت» قرار گرفته بودند، و ناچار نزد پيامبر زمان خود «اشموئيل» آمده، از او تقاضا كردند كه فرمانده‌اى لايق براى آنها تعيين كند، تا براى به دست آوردن سرزمين خود با جالوت بجنگند، اشموئيل، طالوت را كه جوان نيرومند و آگاه و از هر نظر لايقى بود براى اين امر برگزيد، بنى اسرائيل نخست زير بار نمى‌رفتند، سپس با تمهيداتى از ناحيه آن پيامبر، فرماندهى او را پذيرفتند.

طالوت پس از آزمايشهاى متعدّدى افرادى را كه آمادگى بيشترى براى جهاد داشتند گزينش كرد و به ميدان نبرد آورد.

آيه مورد بحث از لحظاتى سخن مى‌گويد كه دو لشكر در مقابل هم قرار گرفتند لشكر نيرومند جالوت و لشكر ظاهراً ضعيف طالوت، مى‌فرمايد: «هنگامى كه در برابر