اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥١ - غرور و خودبينى

٧

غرور و خودبينى‌

اشاره‌

يكى از رذايل اخلاقى كه نه تنها در ميان علماى اخلاق معروف و مشهور است بلكه در ميان توده‌هاى مردم نيز از جمله صفات زشت شناخته شده مى‌باشد «غرور» است. اين صفت رذيله موجب از خود بيگانگى و جهل نسبت به خويشتن و ديگران و فراموش كردن موقعيّت فردى و اجتماعى خود و غوطه‌ور شدن در جهل و بى‌خبرى است.

غرور انسان را از خدا دور مى‌كند و به شيطان نزديك مى‌سازد، واقعيّت‌ها را در نظر او دگرگون مى‌كند و همين امر سبب خسارت‌هاى شديد مادّى و معنوى مى‌گردد.

افراد مغرور هميشه در جامعه منفورند و به خاطر توقّع نامحدودشان گرفتار انزواى اجتماعى مى‌شوند.

غرور سرچشمه صفات رذيله ديگرى مانند خودبرتربينى و تكبّر و عجب و خودپسندى و ترك تواضع و كينه و حسد نسبت به ديگران و تحقير آنها مى‌شود.

مى‌دانيم يكى از عوامل اصلى رانده شدن شيطان از درگاه خدا «غرور» او بود و يكى از علل عدم تسليم بسيارى از اقوام پيشين در برابر دعوت انبيا وجود همين صفت نكوهيده در وجود آنان بود.

فرعونها و نمرودها به خاطر غرورشان از خدا دور شدند و به سرنوشت شومى كه‌