فرمان خود را (در مورد جهاد) بفرستد، خداوند بر هر چيزى تواناست»، (وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ اهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ ايمَانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ انْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِىَ اللَّهُ بِامْرِهِ انَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَدِيرٌ). [١]

كار حسد در وجود انسان به جايى مى‌رسد كه نه تنها در امور مادّى كه مورد تزاحم و كشمكش بين انسانهاست اثر مى‌گذارد، بلكه در امور معنوى كه هيچ مزاحمتى در آن نيست و هر كس مى‌تواند به آن دست يابد نيز اثر مى‌گذارد، گاه مى‌شود كه انسان به خاطر لجاجت آگاهانه پا بر سر حق مى‌گذارد و راه سعادت را به روى خود مى‌بندد و در همين حال حسد سبب مى‌شود كه ديگران را نيز از راه سعادت باز دارد و اين راستى عجيب است.

بسيارى از مفسّران گفته‌اند جمله‌ حَسَداً مِنْ عِنْدِ انْفُسِهِمْ‌ اشاره به اين است كه عامل اين كار حسدى است كه در وجود آنان ريشه دوانده و مربوط به جهل و نادانى و بى‌خبرى نيست، بلكه همان گونه كه در جمله بعد آمده‌ (مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ) بعد از آگاهى از حق، راه غلط مى‌پيمايند!

ولى قرآن به مسلمانان دستور مى‌دهد كه اين حسودان را به حال خود واگذارند (چرا كه آتشى كه از حسد به جان آنها افتاده، بهترين مجازاتشان است) ولى تصوّر نكنند اين عفو و گذشت هميشه به همين صورت خواهد بود تا آزاد باشند هر بلايى را بر سر بندگان خدا خواستند بياورند، نه، هرگز!

زمانى فرامى‌رسد كه يا از دنيا مى‌روند و به مجازات الهى گرفتار مى‌شوند، يا در همين دنيا، سپاه نيرومند حق، توطئه‌هاى آنها را در هم مى‌كوبد.

به هر حال آيه اشاره به اين است كه مسلمانانى كه تازه در آغوش اسلام قرار گرفته‌اند، تسليم وسوسه‌هاى يهود و ساير بدانديشان نشوند، چرا كه آنچه آنها مى‌گويند از سر حسد است، آنها از خوشبختى مسلمانان در سايه ايمان و تقوا رنج مى‌برند.

***

پنجمين‌ آيه كه آيه‌ پنجم سوره‌ فلق است اشاره به شرّ حاسدان مى‌كند و به پيامبر

[١]-/ بقره، ١٠٩