عرفان اسلامى - حسینی - الصفحة ٥١
عارفانه از تمام هستى خود در راه او خواهد گذشت؛ چنانكه سرور و سالار عارفان حضرت على (ع) جهاد را هجرت و كوچ كردن به سوى خدا ناميد.
نوف بكالى حكايت مىكند كه آن حضرت پيش از شهادتش خطبهاى خواند و مردم را به جهاد با معاويه فراخواند و لشكريانى براى پيكار با او آماده ساخت. آن جناب در پايان اين خطبه با آوازى بلند ندا در داد:
الْجِهادَ، الْجِهادَ عِبادَ اللَّهِ الا وَ انّى مُعَسْكِرٌ فى يَوْمى هذا فَمَنْ ارادَ الرَّواحَ الى اللَّهِ فَلْيَخْرُجْ! جهاد جهاد اى بندگان خدا! بدانيد امروز لشكرى مىآرايم، هر كه اراده رفتن به سوى خدا دارد بيرون آيد! «١» عارف دلسوخته در جستجوى راهى نزديك براى وصال و ديدار حق است. آنجا كه پيامبر اكرم (ص) خبر مىدهد كه شهيد به وجه خدا نظر مىكند عاشقانه به سوى ميدان جهاد و شهادت حركت مىكند.
پيامبر اكرم (ص) در سخنى هفت ويژگى و فضيلت براى شهيد برمىشمارد و در ويژگى هفتم مىفرمايد:
وَالسَّابِعَةُ انْ يَنْظُرَ فى وَجْهِ اللَّهِ وَ انَّها لَراحَةٌ لِكُلٍ نَبىّ وَ شَهيدٍ. «٢» ويژگى هفتم اين است كه شهيد به وجه خدا نگاه مىكند و اين براى هر پيامبر و شهيدى آسايش و رهايى از هر رنج خواهد بود.
در حديثى از امام صادق (ع) آمده است:
بِإِنْفاقِ المُهَجِ يَصِلُ الْعَبْدُ الى بِرِّ حَبيبِهِ وَ قُربِهِ. «٣» بنده با بخشش خون خود در راه خدا، به برّ و نيكى محبوب خود مىرسد و به نزديكى او راه مىيابد.
ويژگيهاى جهاد عارفان عشق و معرفت، عارفان را به ميدان حماسه و جهاد مىكشاند و به آن عظمت و بزرگى