عرفان اسلامى - حسینی - الصفحة ١٦١
اعْلَمْ انَّ كُلَّ فِتْنَةٍ بَذْرُها حُبُّ الدُّنيا.
اى موسى! بدان كه بذر هر فتنه و آشوبى محبت دنياست. «١» و پيامبر اكرم (ص) فرمود:
حُبُّ الدُّنيا رَأْسُ كِّل خَطيئَةٍ.
محبت دنيا بنيان هر لغزشى است. «٢» ٢. تاريكى دل سالك در حركت به سوى خدا، راهى طولانى، پرخطر و اسرارآميز در پيش دارد، وى در چنين راهى به قلبى روشن و سالم نيازمند است تا به اسرار اين راه پى برد و خطرات آن را بيابد و از اشارات ربوبى- كه پى در پى به او مىرسد- آگاه گردد. سالك از همان آغاز بايد در صفا و روشنى دل بكوشد و از آنچه قلبش را تاريك مىسازد دورى كند. حب دنيا، دل را تاريك و بصيرت و بينايى را از آن مىگيرد و اين از خطرات مهم براى سالكان است.
پيامبر اكرم (ص) فرمود:
مَنْ رَغَّبَ فى الدُّنيا و طالَ فيها امَلَهُ اعْمى اللَّهُ قَلْبَهُ عَلى قَدْرِ ذلِكَ وَمَنْ زَهَّدَ فى الدُّنيا و قَصَّرَ امَلَهُ فيها اعْطاهُاللَّهَ عِلْماً بِغَيْرِ تَعَلُّمٍ وَ هُدَىً بِغَيْرِ هِدايَةٍ» «٣» هر كس به دنيا روى كند و رغبت ورزد و آرزوهايش را طولانى گرداند، خداى متعال قلبش را نابينا گرداند و هر كس از دنيا روى تابد و آرزوهايش را كوتاه كند، خداى متعال به او دانشى بىآموختن و هدايتى بىراهنمايى عطا فرمايد.
مولوى درباره اسارت دل به دنيا و مظاهر آن گويد:
كيست آن يوسف دل حقجوى تو چون اسيرى بسته اندر كوى تو جبرئيلى را براستن بستهاى پرُّ و بالش را به صد جا خستهاى پيش او گوساله بريان آورى كه كُشى او را بِه كَهْدان آورى عرفان اسلامى ١٦٦ چند تذكر درباره تطهير باطن از صفات ناپسند ص : ١٦٥