خداى متعال حضرات معصومين (ع) را از همه آلودگيها پاك ساخته و آنان‌اند كه به اوج معارف و اسرار قرآن دست مى‌يابند:
انَّما يُريدُاللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ اهلَ الْبَيْتِ و يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً. (احزاب: ٣٣)
خدا مى‌خواهد پليدى را از شما اهل‌بيت دور كند و شما را پاك دارد.
ديگران نيز به اندازه پاكى از آلودگيها حقيقت قرآن را لمس مى‌كنند و به مراتبى از اسرار آن دست مى‌يابند.
قرآن كريم تزكيه و پاكسازى را مقدّمه تعليم كتاب و حكمت مى‌داند و آن را از اهداف بزرگ انبيا مى‌شمارد «١» و اين خود گواهى مى‌دهد كه با تزكيه و پاكسازى جان از آلودگيها مى‌توان به حكمت و دانشهاى قرآن رسيد.
٣. شرط ديدار حق‌ حضرت موسى (ع) در بازگشت از مدين و حركت به سوى مصر همراه اهل و فرزند در تاريكى و شبى سرد راه را گم مى‌كند. در وادى طوى از طور سينا، آتشى از دور مى‌بيند و به سوى آن مى‌شتابد شايد راه را بيابد يا شعله‌اى براى گرما برگيرد. آنگاه كه به آتش نزديك مى‌گردد، ندايى بدو مى‌رسد كه:
إِنّى‌ انَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالوادِ المُقَدَّسِ طُوىً. (طه: ١٢)
اى موسى! من پروردگار تو هستم، پاى افزارت را بيرون كن كه اينك در وادى مقدس طوى هستى.
ميبدى در «كشف الاسرار» مى‌گويد: «در تفسير «اخلع نعليك» گفته‌اند بدين معناست كه قلبت را از ياد اهل و فرزند تهى ساز. «٢» سپس خود در تفسير عرفانى آيه مى‌گويد:
اين آيه بدين معناست كه قلبت را از ياد دو عالم تهى گردان و خود را براى خداى متعال يگانه ساز، اى موسى يگانه را يگانه باش، اوّل در تجريد قصد، آنگاه در نسيم انس از دو گيتى بيزار شو تا نسيم انس از صحراى لم يزل دميدن گيرد، حجاب تقسيم از پيش برخاسته و نداى لطف به جان رسيده. «٣»