جمع‌آورى دستورالعمل‌هاى عرفانى‌ سالك همواره به راهنمايى‌هاى استاد و برنامه‌ها و دستورات پياپى او نيازمند است. اين دستورها كه در قالب‌هاى گوناگون به نگارش درآمده؛ زمينه پيدايش كتابها و رساله‌هايى به نامهاى گوناگون در ميان عارفان گرديده است. از جمله اين كتابها مى‌توان به كتابهاى زير اشاره كرد:
- رساله «الاصول العشره» تأليف نجم‌الدين كبرى؛ - مكاتيب، عبداللَّه قطب‌بن محيى از عرفاى قرن نهم؛ - رساله سير و سلوك منسوب به بحرالعلوم؛ - رساله لب‌اللباب نوشته علامه سيدمحمدحسين حسينى طهرانى؛ - تذكرة المتقين؛ رهنمودهاى اخلاقى و عرفانى حاج شيخ محمد بهارى همدانى؛ - رساله لقاءاللَّه، ميرزا جوادآقا ملكى تبريزى؛ - مقالات، ج ٣، نوشته استاد محمد شجاعى «١»؛ - نامه‌ها و برنامه‌ها، استاد علّامه حسن‌زاده آملى.
هر يك از اين دستورها، نكات آموزنده‌اى را در بر دارند و ما را با روشها و برنامه‌هاى سالكان آشنا مى‌سازند. در اينجا براى آشنايى، چند نمونه از آنها را مى‌آوريم و در نكات آموزنده آنها دقّت مى‌كنيم.
سه دستور عرفانى از علّامه طباطبايى (ره)
در سال ١٣٥٥ ه. ش نور بيدارى بر قلب طلبه‌اى جوان و فاضل مى‌تابد و او را به تكاپو براى نجات و رستگارى مى‌اندازد. نامه‌اى به علامه طباطبايى (ره) مى‌نويسد و دستورى براى عمل مى‌خواهد. مرحوم علّامه با بزرگوارى به نامه وى پاسخ مى‌دهد و دستوراتى براى تزكيه به او مى‌دهد. پس از مدتى نامه دوّم جوان به دست علّامه مى‌رسد كه مى‌خواهد با روشن بينى باطنى از حال او باخبر گردد و رسم عشق و بندگى را به او بياموزد. مرحوم علّامه دومين نامه را در پاسخ‌