ميبدى در «كشف الاسرار» مى‌گويد:
[ ٣٠ ])؛ چون نزد آتش آمد، از كناره راست وادى در آن سرزمين مبارك ... سوم؛ سفر طَرَب- شادى- «وَ لَمَّا جاءَ مُوسى‌ لِميقاتِنا» (اعراف: ١٤٣)؛ چون موسى به ميعادگاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت ... چهارم سفر تَعَب- سختى- «لَقَدْ لَقينا مِنْ سَفَرِنا هذا نَصَباً» (كهف: ٦٢)؛ ... در اين سفرمان رنج فراوان ديده‌ايم و آن اشارت است به سفر مريدان در بدايت ارادت.» نجم‌الدين رازى درباره اين دو حادثه مهم در زندگى حضرت موسى (ع) گويد:
موسى عليه الصلوة، با كمال مرتبه نبوّت و درجه رسالت و اولوالعزمى در ابتدا ده سال ملازمت خدمت شعيب مى‌بايست كرد تا استحقاق شرف مكالمه حق بيابد. «٢» و بعد از آنكه به دولت كليمى الهى- هم‌سخنى با خدا- و سعادت «وَ كَتَبْنا لَهُ فِى الاْلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَى‌ءٍ مُوْعِظَةً وَ تَفْصيلًا لِكُلِّ شَىْ‌ءٍ» (اعراف: ١٤٥)؛ و براى او در آن الواح هرگونه اندرز و تفصيل هر چيز نوشتيم، رسيده بود و پيشوايى دوازده سبط بنى‌اسرائيل يافته و جملگى تورات از تلقين حضرت تلقى كرده ديگر بار در دبيرستان تعلّم علم لدنّى از معلّم خضر التماس متابعتش مى‌بايست كرد كه «هَلْ اتَّبِعُكَ عَلى‌ انْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً» «٣» (كهف: ٦٦)؛ موسى گفت: آيا با تو بيايم تا از آنچه به تو آموخته‌اند به من كمالى بياموزى.
نمونه‌اى والا از نقش استاد نمونه والاى تأثير استاد و تربيت را در رسيدن به رشد و تكامل در زندگانى حضرت على (ع) به روشنى مى‌يابيم. آن حضرت در خردسالى در دامان پيامبر اكرم (ص) رشد يافت و به بالاترين مراتب كمال انسانى رسيد. در واقع مى‌توان تربيت آن حضرت را پس از قرآن كريم‌