وصول به قرب و لقاى حق است. گناهان، صفات زشت، دلبستگيها، غفلت و بى‌خبرى از خداى متعال و در مراحل نهايى توجه به خود، هر يك ناپاكى و حجابى روى جان آدمى است كه او را از رسيدن به مقصود نهايى محروم مى‌سازد.
قرآن نگاهى ويژه به طهارت جسم و جان دارد و آن را براى رسيدن به سعادت و كمال انسانى ضرورى مى‌شمارد. توجه به آثار و بركاتى كه قرآن كريم براى طهارت از ناپاكيها بيان مى‌دارد، نقش آن را در رسيدن به كمال انسانى آشكار مى‌سازد. برخى از اين آثار عبارت‌اند:
١. محبوبيت نزد خداى متعال‌ سالك با توبه و تطهير ظاهر از آلودگى به گناه محبوب خداى متعال مى‌گردد. تطهير باطن از ناپاكيها در مراتب گوناگون محبوبيت او را در پيشگاه الهى مى‌افزايد و او را با جذب ربوبى، در مسير قرب و لقاى حق پيش مى‌برد. قرآن كريم از محبوبيّت كسانى كه وجودشان را از پليديها پاك مى‌سازند در كنار توبه كنندگان خبر مى‌دهد:
انَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ و يُحِبُّ المُتَطَهِّرينَ. (بقره: آيه ٢٢٢)
قطعاً خدا توبه كنندگان و پاكيزگان را دوست دارد.
خداى متعال، پيامبر اكرم (ص) را به نمازگزاردن در مسجد قبا فرا مى‌خواند و در ارزش نهادن به چنين نمازى مى‌گويد: مسجدى كه از روز نخست بر پرهيزگارى بنا شده، شايسته‌تر است كه آنجا نمازگزارى. در آنجا مردانى هستند كه دوست دارند پاكيزه باشند و خدا پاكيزه‌گان را دوست دارد.
فِيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ انْ يَتَطَهَّرُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ المُطَّهِّرينَ. (توبه: ١٠٨)
٢. دست‌يابى به اسرار و معارف قرآن و هستى‌ همه معارف هستى و اسرار سلوك و بندگى در قرآن كريم نهفته است و چنان كه ظاهر قرآن را با نجاسات و آلودگيهاى ظاهر نمى‌توان لمس كرد، به حقيقت اسرار و معارف قرآن نيز جز با پاكى درون از آلودگيها نمى‌توان راه يافت.
انَّهُ لَقُرانٌ كَريمٌ فى‌ كِتابٍ عرفان اسلامى ١٥٧ سخن امام صادق(ع) در مرتبه نهائى طهارت ص : ١٥٧ مَكْنُونٍ لايَمَسُّهُ الّا الْمُطَهَّرُونَ. (واقعه: ٧٧- ٧٩)
بى‌گمان اين قرآنى است گرامى، در كتابى پوشيده [مقصود لوح محفوظ است‌] كه جز پاكان بدان دست نيابند.