عرفان اسلامى - حسینی - الصفحة ٢٢٩
عيانى كه پيغمبر اكرم (ص) براى شما اذان مىگفت. براى مكاشف احوالى پيش مىآيد كه معيار تميز و ميزان صحت و سقم به دست مىآورد بايد عقل و قرآن را ضابطه قرار داد. سپس فرمود: من در مسجد سهله در مقام ادريس نماز مىخواندم، در نماز و تيره سوره مباركه ص را قرائت مىكردم كه ناگهان ديدم از جاى خود حركت كردم، ولى بدنم در زمين است، به قدرى با بدنم فاصله گرفتم كه او را از دورترين نقطه مشاهده مىكردم تا پس از چندى به حال اوّل خود برگشتم. در وقت ديگر نهر آب ديدم كه روايت آمده: «نَهرٌ فى الجنة؛ ص اسم نهر آبى در بهشت است.» چون ايشان در مقام ادريس (ع) نماز مىخواند و خداى متعال در شأن وى فرمود:
«وَرَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيّاً» «١» ؛ آن رفعت و صعود روى آورد. مناسبات زمانى و مكانى براى حالات و واردات انسان عجيب است. «٢» پرسش ١. مكاشفه را تعريف كنيد.
٢. اقسام مكاشفه را نام ببريد.
٣. مقصود از كشف ابصارى چيست؟
٤. مكاشفات چه نقشى در سلوك دارند.
٥. سالكان حقيقى به چه نوع مكاشفاتى توجّه نمىكنند.
٦. معيار شناخت مكاشفات درست از نادرست چيست؟