عارفان راستين و علماى ربانى نيز در توصيه‌هاى تربيتى، از همان آغاز سالكان را به اين حقيقت هدايت مى‌كنند و هدف نهايى سلوك را براى آنان روشن مى‌سازند. مرحوم آيت‌اللَّه حاج سيد احمد موسوى حائرى به يكى از شاگردان خود در اين باره چنين مى‌گويد:
هيچ موجودى غير از او، نه در زمين و نه در آسمان و نه در دنيا و نه در آخرت، شايستگى مطلوبيّت را براى شخص عاقل و دانا ندارد. و اگر فرض شود شخص عاقل چيزى غير از او را طلب نمايد، پس بالضروره مطلوب بالذات نخواهد بود، بلكه مطلوب بالغير خواهد بود؛ مانند مطلوبيت دين و ايمان و آخرت و محبت و معرفت او جلّ و علا و دوست او پيغمبر (ص) و ائمه (ع) و عبوديت نسبت به او و اطاعت نسبت به ايشان و رضا و ديگر اخلاق و ملكات پسنديده كه مطلوبيت و مفيد بودن آنها به اعتبار اضافه به حضرت اوست جلَّ و علا. بنابراين شايسته براى عاقل چنانست كه صَرف همتِ طلب از جميع اشيا غير از او نموده و به مقتضاى آيه «قُل اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ» (انعام: ٩١) بگو خدا و آنها را رها كن، همتِ طلب را منحصر در او نموده و بگويد:
ما از تو نداريم به غير از تو تمنّا حلوا به كسى ده كه محبت نچشيده «١» پرسش‌ ١. سه ويژگى روح را از نگاه قرآن بيان كنيد.
٢. تفاوت حجابهاى ظلمانى با حجابهاى نورانى چيست؟
٣. مهم‌ترين مانع براى رسيدن به قرب و جوار حق چيست؟
٤. حجابهاى ظلمانى از كجا ريشه مى‌گيرند؟
٥. راه درست خروج از حجابها چيست؟
٦. هدف سير و سلوك چيست؟