ويژگيهاى دوره سوم‌ ١. از قرن نهم به بعد مشايخ صوفيه برجستگى علمى و فرهنگى را كه پيشينيان آنان داشتند از دست داده‌اند. تصوّف رسمى بيشتر غرق در آداب و ظواهر و بدعتهايى است كه ايجاد كرده‌اند.
٢. جمعى از عالمان شيعه در عرفان نظرى محى‌الدين، تخصص مى‌يابند كه به هيچيك از فرقه‌هاى تصوّف منسوب نيستند و در ميان صوفيّه مانند آنها يافت نمى‌شود. «١» ٣. در اين دوره به گروههايى برمى‌خوريم كه اهل سير و سلوك و عرفان عملى‌اند و مقامات عرفانى را به بهترين شكل طى كرده‌اند بى‌آنكه در سلسله‌هاى رسمى عرفان و تصوّف وارد باشند، بلكه اعتنايى به آنها نداشته و آنها را تخطئه مى‌كرده‌اند. اينان از فقهاى بزرگ شيعه‌اند كه سعى تمام در انطباق آداب سلوك با آداب شريعت و فقه داشته‌اند. «٢» پرسش‌ ١. تعريف بوعلى سينا از «عارف» را بنويسيد.
٢. تفاوت عرفان و تصوّف چيست؟
٣. ويژگيهاى عرفان اصيل اسلامى كدام است؟
٤. تفا عرفان اسلامى ٣٤ دين و عرفان ص : ٣٣ وت عرفان عملى با اخلاق در چيست؟
٥. سه دوره متمايز در تاريخ عرفان اسلامى كدام است؟
٦. ويژگيهاى دوره سوم عرفان اسلامى را بنويسيد.