كه او سوار ماشين شود و از اين سرّ احدى مطلع نشد جز يك نفر از كسبه بازار ساعت- بازار بزرگ- كه به مشهد مقدّس مشرّف شده بود و مرحوم قاضى را در مشهد ديده بود و از ايشان اصلاح گذرنامه خود را خواسته بود و ايشان هم اصلاح كرده بود. آن مرد چون به نجف آمد افشا كرد كه من آقاى قاضى را در مشهد ديدم. «١» علّامه حسينى طهرانى از علامه طباطبايى مى‌پرسد كه آيا طى الارض به معناى نابود كردن جسم در مكان اوّل و احضار و ايجاد در مكان دوم است به گونه‌اى كه صاحب طى الارض با اراده الهيّه و ملكوتيّه‌اى كه به او افاضه كرده‌اند، در آن واحد خود را در محلّ منظور احضار و ايجاد مى‌كند. علّامه طباطبايى پاسخ مى‌دهد: گويا همين‌طور باشد.
علّامه حسينى مى‌پرسد: گويا اين‌طور است يا واقعاً چنين است؟ علّامه طباطبايى مى‌گويد: واقعاً اين طور است. «٢» از ديگر تصرفات اولياى خدا در بدن اين است كه ارواح پاك آنان پس از مرگ، بدنهاشان را حفظ مى‌كنند و مانع خرابى آن مى‌گردند.
حكيم الهى ملاصدراى شيرازى (ره) در اين باره مى‌گويد:
نفس در حيات دنيا نگهدار بدن است و آن را از تباهى حفظ مى‌كند. از اين رو بدن پس از جدايى از نفس يا رو به تباهى مى‌گذارد و يا صورتى از نفس در بدن باقى مى‌ماند كه بدن را از فساد حفظ مى‌كند. «٣» حكايت كرده‌اند كه بدنهاى پاك بسيارى از پاكان پس از مرگ با گذر سالها و حتى قرنها سالم مانده است. حكيم الهى آقاعلى مدرس زنوزى (م ١٣٠٧ ه. ق) مى‌گويد:
بدنهاى مقربان به خداى متعال نمى‌پوسد؛ چنان كه بدن مطهر محمدبن على‌بن بابويه قمى (م ٣٨١ ه. ق) را كه در سرداب شهررى مدفون است را پس از نزديك هزار سال سالم و تمام مشاهده كرده‌اند. «٤»