سپس از امام خواستم مرا سفارشى كند، فرمود: تو را به نُه چيز سفارش مى‌كنم كه سفارشهاى من به پويندگان راه خدا است و از خدا مى‌خواهم تا تو را در عمل به آن يارى دهد.
سه سفارش من درباره رياضت و تربيت نفس است و سه سفارش درباره حلم و سه سفارش درباره علم. پس آنها را به خاطر بسپار و در عمل سستى مورز.
سفارشهاى امام درباره رياضت: مبادا چيزى بخورى كه به آن ميل ندارى؛ زيرا حماقت و نادانى را در پى دارد و جز هنگام گرسنگى‌ عرفان اسلامى ١٩٣ نكات موجود در نامه سوم ص : ١٩٣ چيزى مخور و چون خواستى بخورى از حلال بخور و نام خدا را ببر و به ياد آور سخن پيامبر (ص) را كه فرمود: «آدمى هيچ ظرفى را بدتر از شكمش پر نساخت.» پس اگر ناچارى از خوردن، يك سوّم شكم را براى غذا بگذار، يك سوم را براى آب و يك سوم آخر را براى نفس.
سفارشهاى امام درباره حلم: هر وقت كسى به تو گفت: اگر يك كلمه بگويى ده كلمه مى‌شنوى، به او بگو اگر ده كلمه بگويى، يكى هم نمى‌شنوى.
و به آن كه تو را دشنام و ناسزا گويد، بگو: اگر آنچه مى‌گويى راست است، از خدا مى‌خواهم كه از من درگذرد و اگر دروغ است، از خدا مى‌خواهم از تو در گذرد.
و اگر كسى تو را بيم دهد كه تو را فحش و ناسزا خواهم گفت، تو او را مژده ده كه من با تو خيرخواهى و خوش رفتارى خواهم كرد.
سفارشهاى امام درباره علم: آنچه را نمى‌دانى از عالمان بپرس. مبادا از آنان چيزى بپرسى تا ايشان را بيازمايى و به لغزش افكنى. مبادا با رأى و نظر خود- بى‌تكيه بر شريعت و احكام دين- به كارى دست زنى و در تمام كارهاى كه احتياط در آن ممكن است، احتياط را پيشه خود سازد.
از فتوا چنان كه از شير درنده مى‌گريزى پروا كن و گردنت را پل عبور ديگران مكن. «١» عارف بزرگ حاج سيدعلى قاضى (ره) از اين حديث براى تربيت شاگردان بهره مى‌گرفت و از آنان مى‌خواست اين حديث را با خود داشته باشند و در طول هفته چند بار آن را مطالعه كنند و بر طبق آن عمل نمايند. «٢»