رسيدند و از آن جناب درخواست كردند تا بهشت را برايشان ضمانت كند. پيامبر اكرم (ص) پس از اندكى درنگ فرمود: «اين كار را براى شما خواهم كرد به شرطى كه تعهد كنيد كه از مردم چيزى درخواست نكنيد.» امام صادق (ع) فرمود: «پس از آن- بر اثر تأثير اين روش تربيتى پيامبر و عمل به اين دستور اخلاقى- اگر يكى از آنان در سفرى بود، تازيانه‌اش به زمين مى‌افتاد، براى گريز از درخواست، دوست نداشت به كسى بگويد تازيانه‌ام را به من بده. از مركب پايين مى‌آمد و تازيانه‌اش را مى‌گرفت، يا اگر در كنار سفره‌اى نشسته بود و ديگران به آب از او نزديك‌تر بودند، از آنان درخواست آب نمى‌كرد، برمى‌خاست و آب برمى‌داشت.» «١» ٢. سجده‌هاى طولانى‌ يكى از اتاقهاى رسول خدا (ص) نياز به تعمير داشت، خود آن حضرت در حال تعمير آن بود.
يكى از اصحاب از آن حضرت خواست تا اين كار را براى او انجام دهد. پيامبر اكرم (ص) نيز با بزرگوارى پذيرفت و پس از پايان كار از او خواست تا چيزى در برابر بخواهد. او از پيامبر بهشت را خواست. پيامبر (ص) پس از اندكى درنگ به او پاسخ مثبت داد. «٢» هنگامى كه آن مرد حركت كرد تا برود پيامبر به او خطاب كرد و گفت:
«اى بنده خدا مرا در اين كار با سجده‌هاى طولانى يارى كن.» «٣» ٣. راه ورود به ولايت الهى‌ پيامبر (ص) به اباذر فرمود: «آيا دوست دارى وارد بهشت گردى؟» ابوذر گفت: «آرى؛ پدرم به فداى تو!» فرمود: «اگر دوست دارى وارد بهشت شوى، آرزوهايت را كم كن، مرگ را نصب‌العين خود قرار ده و از خدا چنان كه شايسته است شرم كن.» ابوذر گفت: «همه ما از خدا شرم داريم.» پيامبر (ص) فرمود: «شرم از خدا آن است كه قبر و پوسيدگى در آن را فراموش نسازى و به شكم و غذايى كه مى‌خورى توجّه كنى و انديشه‌هايى را