٣. صفاتى كه خداى متعال به صراحت بيان كرده و آن را براى مؤمنان و جامعه اسلامى مى‌پسندد و از اين راه بدان فرا مى‌خواند، يا صفاتى كه نمى‌پسندند و از آن باز داشته است.
براى نمونه در آيه ٨ سوره ممتحنه آمده است:
خدا كسانى را كه به عدالت رفتار كنند دوست دارد.
در آيه ٤ سوره صف درباره پايدارى مجاهدان راه خدا آمده است:
خداوند دوست دارد كسانى را كه در راه او در صفى همانند ديوار كه اجزايش را با سرب به هم پيوند داده باشند مى‌جنگند.
دستورهاى روايى‌ سخنان پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) سرشار از دستورها و برنامه‌هاى اخلاقى و عرفانى است. به كارگيرى يكى از اين سفارشها- در كنار اصول و اركان دينى- كافى است تا فرد و جامعه‌اى را سعادتمند سازد. اين برنامه‌ها در حقيقت شرحى بر تعاليم قرآنى است.
استاد علامه حسن‌زاده آملى در اين باره گويد:
ما در عرفان عملى دستورالعملى جز قرآن كريم نداريم، و روايات و ادعيه كه از اهل‌بيت عصمت (ع) صادر شده همه رشته‌هايى هستند كه از درياى بى‌كران الهى قرآن كريم منشعب مى‌شوند و همه مرتبه نازله قرآنند. «١» پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) اين دستورها را مانند قرآن در شرايط گوناگون و در قالب خطبه‌ها، مواعظ، وصايا و جز آنها و به تناسب وضعيت فكرى و روحى مخاطبان عرضه داشته‌اند. در اينجا به چند نمونه از دستورهاى پيامبر اكرم (ص) و دستورى جامع و عرفانى از امام صادق (ع) بسنده مى‌نماييم.
چند دستور اخلاقى و عرفانى از پيامبر اكرم (ص)
١. بى‌نيازى از مردم‌ ابوبصير از امام صادق (ع) روايت مى‌كند كه: گروهى از انصار به خدمت رسول اكرم (ص)