به تحقيق رستگار شدند آنان كه در نمازشان خشوع مى‌ورزند، آنان كه از بيهوده اعراض مى‌كنند ٤. آيات پايانى سوره فرقان از آيه ٦٣ تا آيه ٦٨ در وصف «عبادالرحمن»:
بندگان خداى رحمان كسانى هستند كه در روى زمين به فروتنى راه مى‌روند و چون جاهلان آنان را مخاطب سازند به ملايمت سخن گويند و آنان شب را در سجده يا در قيام براى پروردگارشان به صبح آورند ٥. آيات ١٥ تا ١٩ سوره ذاريات در وصف «متقيان» و «محسنان»:
زيرا پيش از آن نيكوكار بودند، اندكى از شب را مى‌خوابيدند و به هنگام سحر استغفار مى‌كردند، و در اموالشان براى سائل و محروم حقى بود.
ب. برنامه‌هاى يك دستورى‌ ١. دستوراتى كه خداى متعال در خطاب به مؤمنان، مستقيم از آنان خواسته‌ براى نمونه درباره «سخن گفتن» در آيه ٢٥ سوره اسرى‌ با بيانى دلنشين و محبت‌آميز از مؤمنان مى‌خواهد كه در سخن گفتن دقّت كنند و نيكو سخن گويند؛ زيرا شيطان از راه سخن گفتن نادرست در ميانشان نفوذ خواهد كرد و اختلاف خواهد افكند:
به بندگان من بگو با يكديگر به بهترين وجه سخن بگويند كه شيطان در ميان آنها مشغول فتنه‌گرى است.
در آيه ٧٠ و ٧١ سوره احزاب از مؤمنان مى‌خواهد درست سخن گويند و آثار آن را برمى‌شمارد:
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از خدا بترسيد و سخن درست بگوييد، خدا كارهاى شما را به صلاح آورد و گناهانتان را بيامرزد.
٢. دستوراتى كه با بيان ويژگيهاى انبيا و اوليا مى‌توان بدان پى برد:
در آيه ٤٥ و ٤٦ سوره ص درباره روش تربيت انبيا بزرگ الهى آمده است: بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب آن مردان قدرتمند و بابصيرت را ياد كن، ما آنان را با خصلتى پاك يعنى ياد قيامت خالص كرده‌ايم.