تبيان به معناى تفسير و بيان يك چيز است. «١» مهم‌ترين هدف كتابهاى آسمانى و قرآن كريم هدايت انسانها در تمام عرصه‌هاى حيات بشرى از انديشه، اخلاق و عمل است. مفسران تأكيد دارند كه مفاهيم ظاهرى قرآن تمام آنچه را براى هدايت انسانها لازم است بيان كرده است.
اشارات و مفاهيم رمزى و باطنى قرآن نيز تمام حقايق هستى را بيان مى‌كند؛ چنان كه روايات نيز بر آن گواهى مى‌دهند. «٢» قرآن كريم خود را هدايت كننده به استوارترين روشها معرّفى مى‌كند:
انَّ هذَاالْقُرانَ يَهْدى‌ لِلَّتى‌ هِىَ اقْوَمُ. (اسرى‌: ٩)
اين قرآن به درست‌ترين و استوارترين آيينها راه مى‌نمايد.
قرآن بهترين دستورها را آورده است و بهتر از همه، انسانها را به راز و رمز بندگى و سلوك آشنا مى‌سازد. بايد با رويكردى نو به تلاوت قرآن و انديشه در آن پرداخت تا گوهرهاى هدايت و رستگارى را از اقيانوس بى‌كرانش صيد كرد.
بزرگ عارف عصر ما؛ امام خمينى (ره) قرآن را «يگانه كتاب سلوك» معرّفى مى‌كند و از عالمان و مفسران قرآن عزيز مى‌خواهد كه گوهرهاى هدايت قرآن را براى طالبان هدايت به ارمغان آورند و راه استفاده از اين حقايق را به سوى همگان بگشايند:
اين كتاب شريف كتاب هدايت و راهنماى سلوك انسانيّت، مربى نفوس و شفاى امراض قلبيه و نوربخش سير الى‌اللَّه است. «٣» وى در جاى ديگر گويد:
مقصود ما آن است كه راه استفاده از اين كتاب شريف را- كه تنها كتاب سلوك الى‌اللَّه و يكتا كتاب تهذيب نفوس و آداب و سنن الهيه است، و بزرگترين وسيله رابطه بين خالق و مخلوق و عروة الوثقى و حبل‌المتين تمسُّك به عزّ ربوبيت است- بايد به روى مردم مفتوح نمود. «٤» علما و مفسّرين، تفاسير فارسى و عربى بنويسند، و مقصود آنها بيان تعاليم و دستورات عرفانى و اخلاقى و بيان كيفيت ربط مخلوق و بيان هجرت از دارالغرور به دارالسرور و الخلود باشد به طورى كه در اين كتاب به وديعت گذاشته شده. «٥»