مضمون اين خبر براى صحابه و تابعان و به ويژه براى اولاد پاكش پنهان نبوده است و به يقين مى‌دانسته‌اند كه على (ع) پس از رسول اكرم ٦ حاكم دين است، و اين حقيقت را نپوشانده‌اند مگر صحابه منافقى به دليل نفاقشان و نيز به دليل اين كه بعضى‌شان طمع در رياست داشته‌اند».

علّامه بياضى در «الصراط المستقيم» ١/ ٨٠- ٨٢ مى‌گويد:

«تعيين قاضى با گزينش به اتّفاق، صحيح نيست و به طريق اولى گزينش امامت عظمى از طريق گزينش التزاما صحيح نخواهد بود و اگر امامت با بيعت جايز است قضا به طريق اولى جايز خواهد بود، و از آن جا كه امام، خليفه خدا و خليفه رسول اوست پس چگونه به وسيله بيعت مردم با او ثابت مى‌شود در حالى كه نصّ براى او ترك مى‌گردد، و نيز جايز نيست پيش از نظر به كتابى كه «تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ» است گزينش صورت پذيرد و آن را از كتاب بازستانند.

پس چون امّت را يافتيم كه به دو عقيده مختلف شهرت يافتند: گروهى معتقد شدند كه على، امام است بنا به نصّ پيامبر و گروه ديگر معتقد شدند كه امام، ابو بكر است بنا به گزينش امّت، و هر دو گروه در اين همداستانند كه خليفه نمى‌تواند در كار امّت سستى ورزد پس:

اينك گوييم: آيا خدا برگزيده‌اى دارد كه او را بر خلقش مقدّم دارد؟ اين دو گروه گويند: آرى، زيرا خداوند مى‌فرمايد: وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ [قصص/ ٦٨؛].

و ما مى‌گوييم: برگزيدگان خدا چه كسانى هستند؟ اين دو گروه اجماع دارند در اين كه برگزيدگان خدا پرهيزگارانند، به دليل آيه: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ‌ [حجرات/ ١٣؛].

و ما مى‌گوييم: آيا در ميان پرهيزگاران برگزيدگانى هستند؟ اين هر دو گروه اجماع دارند كه اين عدّه، همان مجاهدانند به دليل آيه: وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ‌ [نساء/ ٤؛].

و ما مى‌گوييم: آيا در ميان مجاهدان، برگزيدگانى هستند؟ هر دو گروه اجماع دارند كه ايشان، همان پيش‌كسوتان هستند به دليل آيه «لا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ‌» [حديث/ ١٠].

و ما مى‌گوييم: آيا در ميان پيش كسوتان، برگزيدگانى هستند؟ اين هر دو گروه اجماع دارند در اين كه اين برگزيدگان، كسانى هستند كه در برابر دشمنان دين خدا دشمنى بيش‌ترى دارند به دليل آيه: فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ‌ [زلزال/ ٧؛].