کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٤٣٨ - مبحث سى و پنجم در اين كه خداوند به پيامبر
هر كه با او به مخالفت برخيزد با من به مخالفت برخاسته است و هر كه در برابر او سركشى كند در برابر من سركشى كرده است و هر كه او را آزار دهد مرا آزار رسانده است[١] و هر كه به او كينه توزد به من كينه ورزيده است و هر كه به او محبّت كند به من محبّت كرده است و هر كه آهنگ او كند آهنگ من كرده است و هر كه با او بستيزد با من ستيهيده است و هر كه به او يارى رساند به من يارى رسانده است. اى مردم! سخن مرا در آن چه فرمانتان مىدهم بنيوشيد و فرمان بريد. من عذاب خدا را به شما هشدار مىدهم: يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ[٢]- پيامبر ٦ سپس دست على (ع) را گرفت و فرمود: اى مردمان! او مولاى مؤمنان و حجّت خدا بر همه خلايق و مجاهد در برابر كافران است. خدايا! من پيام تو را در برابر بندگانت رساندم و تو در اصلاح آنها توانايى، پس اى ارحم الراحمين به رحمت خودت آنها را اصلاح كن. از خدا براى خود و شما طلب آمرزش دارم.
پيامبر ٦ سپس از منبر به زير آمد و جبرئيل به خدمتش رسيد و گفت: همانا خداوند به تو سلام مىرساند و مىفرمايد: خداوند براى اين تبليغ به تو پاداش خير دهاد.
رسالت خدايت را رساندى و امّتت را نصيحت كردى و مؤمنان را خشنود گرداندى و چشم كافران را كور كردى. اى محمّد! پسر عموى تو امتحان مىشود و از عهده امتحان برمىآيد. اى محمّد! در همه وقت بگو: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَ
[١] شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٤٤٦- ٤٤٥ مىگويد:
« اين خود، مقتضى وجوب فرمانبرى از على( ع) است، زيرا سركشى از او ضرورتا آزارش خواهد رساند و وجوب اطاعت از او به طور كلّى مقتضى عصمت و امامت اوست. و اگر اين حديث را در كنار اين آيه شريفه: إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً بنهيم وضع ناكثان و قاسطان را درخواهيم يافت.» او سپس مىگويد:« ترديدى در صحّت اين روايات نيست، چرا كه پيشتر گفتيم بغض نسبت به على( ع) نشانه نفاق است و روشن است كه منافق، حكم يهودى و مسيحى را دارد.».
[٢] آل عمران/ ٣٠، روزى كه هر كس كارهاى نيك و كارهاى بد خود را در برابر خود حاضر بيند، آرزو كند كه اى كاش ميان او و كردار بدش فاصلهاى بزرگ بود. خداوند شما را از خودش مىترساند.