______________________________
هشتم: پيامبر ٦، در برخى روايات در حقّ اهل بيت فرموده است: «آن‌ها هرگز شما را از دروازه هدايت خارج نمى‌كنند و هيچ گاه شما را به دروازه گمراهى واردتان نمى‌سازند.» نهم: پيامبر ٦، در برخى از احاديث ثقلين صراحتا، عصمت اهل بيت را تبيين فرموده است، و عصمت همان گونه كه در جاى خود اثبات شده است مستلزم امامت مى‌باشد.

بعضى از علماى بزرگ اهل سنّت، به مقتضاى قرآن و سنت و به ويژه حديث ثقلين به عصمت اهل البيت (ع) اعتقاد يافته‌اند.

م- حديث ثقلين بر داناتر بودن اهل بيت دلالت دارد، زيرا:

اوّل: پيامبر ٦، همراه با قرآن، آن‌ها را «ثقلين» خوانده است و اين حكايت از داناتر بودن آن‌ها دارد.

از سوى ديگر علماى اهل سنّت در بيان وجه تسميه كتاب و سنّت به «ثقلين» گفته‌اند: «زيرا دين به سبب آن دو صلاح و آبادانى مى‌يابد»، و اين دليل ديگرى است بر داناتر بودن ايشان.

دوم: پيامبر ٦ در اين حديث، اهل بيت را با قرآن قرين ساخته است ...

سوم: پيامبر ٦ در اين حديث به مردم دستور داده است علم را از آن‌ها فرا گيرند، در حالى كه اگر در ميان اصحاب او و ديگران كسانى داناتر از ايشان يافت مى‌شدند پيامبر ٦ امّت را پس از خود به آن‌ها ارجاع مى‌داد و حال آن كه صراحتا دستور داده است همگى بايد علم را از اهل بيت فرا بگيرند.

چهارم: از محتواى اين حديث چنين به دست مى‌آيد كه علوم پيامبر ٦ با وراثت به امير المؤمنين (ع) منتقل مى‌شود و اين دليلى است آشكار در داناتر بودن حضرت (ع).

پنجم: پيامبر ٦ در برخى از احاديث رسيده فرموده است: «اين دو از يك ديگر جدا نمى‌شوند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد آيند، من اين را از خداى خويش خواسته‌ام، پس بر آن دو پيشى نگيريد كه هلاك شويد و از آن دو عقب هم نمانيد كه به نابودى كشانده شويد و به آن‌ها چيزى نياموزيد كه از شما داناترند». علماى اهل سنّتى كه حديث پيشگفته را روايت كرده‌اند در پى يادآور خواهيم شد.

ن- دلالت لفظ خلافت بر امامت در اين حديث:

پيامبر اكرم ٦ در برخى از احاديث قرآن و عترت را به «دو خليفه» تعبير كرده است و بر اين اساس در دلالت حديث بر امامت امير المؤمنين (ع) ديگر جايى براى ترديد باقى نمى‌ماند.

س- پيشى گرفتن بر اهل بيت، گمراهى است:

پيامبر در حديث ثقلين مى‌فرمايد: «از اهل بيت من پيشى نگيريد كه نابود مى‌شويد»، و اين حاكى از خلافت اهل بيت (ع) است و دلالت بر آن دارد كه پيشى گرفتن بر امير المؤمنين (ع) در خلافت- كه سرور اهل بيت است- هلاكت و گمراهى است.

شيخ نعمانى در الغيبة/ ٥١- ٤٣ سخن مفصّلى پيرامون اين حديث دارد كه ما چكيده‌اى از آن را در اين جا مى‌آوريم: