کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٢٧ - اوصاف آن حضرت از لسان مبارك پيامبر

پاره‌اى از كتاب خانه‌ها يافت مى‌شود كه از آن جمله است:

١- محمّد اسماعيل بن محمّد باقر مجد الادباء خراسانى كه اين كتاب را در دوران قاجار (ق ١٣) ترجمه كرده آن را «رشف المعين» ناميده است. نسخه‌اى از آن در كتاب خانه ملّى، تهران، شماره ٩٧١/ ف، مذكور در فهرست ٢/ ٥٢٠ يافت مى‌شود.

٢- ترجمه ديگرى از آن در دست است كه از مترجمى ناشناخته كه در همين كتاب خانه با شماره ٧٣٢/ ف، مذكور در فهرست ٢/ ٢٥٥ يافت مى‌شود. آغاز و پايان اين نسخه كاستى دارد. به نظر مى‌رسد اين نسخه نيز در سده سيزدهم ترجمه شده است.

١٠- در پايان، سخنى داريم پيرامون معرفى نسخه‌ها و شيوه تحقيق:

در تحقيق اين كتاب و تصحيح متن آن به پنج نسخه تكيه كرده‌ايم كه عبارتند از:

١- نسخه ارزشمند موجود در كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران با شماره ١٧٩٦. اين نسخه با خطّ محمّد جبعىّ (جدّ اعلاى شيخ بهاء الدين محمّد عاملى) است. وى در سه شنبه ٢١ شعبان سال ٨٥٢ از استنساخ اين نسخه فراغت حاصل كرده است. اين نسخه با نسخه نوشته شده به خطّ خود علّامه- قدّس سرّه- مقابله شده است. ما اين نسخه را با نماد «ج» آورده‌ايم.

٢- نسخه موجود در كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران. كتاب نخست اين مجموعه با شماره ٥٠٣ تاريخ و نويسنده‌اى ناشناخته دارد و در حاشيه پايان آن اين جمله به چشم مى‌خورد: «بلغ القبال بعون اللَّه الملك المتعال و صلّى اللَّه على محمّد و آله خير آل.» اين نسخه را با نماد «د» آورده‌ايم.

٣- نسخه موجود در كتاب خانه مركزى دانشگاه تهران با شماره ١٦٢٧.

استنساخ آن در نيمه ربيع الآخر سال ١٢٣٢ پايان پذيرفته است. ما اين نسخه را با نماد «أ» آورده‌ايم.

٤- نسخه موجود در كتاب خانه عمومى آية اللَّه مرعشى نجفى، كتاب دوم از مجموعه شماره ٩٨٠ كه نگارش آن روز دوشنبه ١١ جمادى الثانيه سال ١٠٨٦ پايان گرفته است.

ما اين نسخه را با نماد «ش» آورده‌ايم.

٥- نسخه چاپ سنگى كه كاملا مقابله شده است. استنساخ اين نسخه در روز سه شنبه، ماه ربيع الاوّل سال ١٢٩٨ پايان يافته است. ما اين نسخه را با نماد «م» آورده‌ايم.