عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٧ - معنى و فايده بسم الله
كه در تحت باء بسم الله است[١].
و هم چنين از آن حضرت منقول است كه:
آنچه در جميع كتب الهى است در قرآن است و آنچه در همه سور قرآنى منطوى است در بسم الله محتوى است و آنچه در بسم الله مندرج است باء بسم الله بر آن مشتمل است و آنچه كه در باء بسم ثابت است نقطه باء بر آن دال است و منم آن نقطهاى كه در تحت باء بسم الله است[٢]!!
بعضى فرمودهاند كه:
حضرت عزت لفظ اسم در اينجا ذكر فرمود، تا چون زبان بنده جارى گردد داند كه نام دوست خواهد گفت، دل را مصفى و روح را منقى گرداند، تا به باطن صافى ذكر ملك وافى تواند كرد و تا سينه را از لوث تعلق پاكيزه نسازد و زبان را به آب استغفار از ياد كردن اغيار شستشوى ندهد، نام حق بردن غايت گستاخى و ياد او كردن نهايت جرأت و بىادبى است.
|
هزار بار بشويم دهان به مشك و گلاب |
هنوز نام تو بردن كمال بىادبى است |
|
و گفتهاند: حضرت حق سبحانه در اعلى مراتب تنزه و تقدس است و بنده خاكى در ادنى مقام تدنس و تعلق، بىواسطه از حضيض رذالت به اوج عزت و جلالت ترقى نتواند نمود، پس لفظ اسم را رابطه ساخت تا در وقت تلفظ بدين كلمه قدم همت بر مصاعد رفعت نهاده، پرتو قابليت مشاهده انوار اسم بزرگوار از روزنه غيب بر او تابد.
[١] -مشارق انوار اليقين: ٢١؛ ينابيع المودة: ٦٩.
[٢] -ينابيع المودة: ٦٩.