الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٣ - (باب ٢)(رواياتى كه در تفسير آيه شريفه و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا)(رسيده است)
گفتم؟ گفت: آرى، گفت: اگر دست بهمان ريسمان داشته باشى خداوندت بيامرزد و اگر نه خدايت نيامرزد.
(١) و اگر رسول خدا ٦ ما را بريسمانى كه خداى عزّ و جلّ دستور فرموده است كه بآن چنگ بزنيم و از گرد آن پراكنده نشويم رهنمون نشده بود براى دشمنان عناد ورز، راه تأويلى باز بود و مىتوانستند بكمك تأويل از آن عدول نموده و از راه حسد و عناد و بغير آن كسى كه مقصود خدا بوده و رسول خدا بآن رهنمون شده برگردانند. لكن پيغمبر ٦ در خطبه مشهورى كه در حجة الوداع در مسجد خيف ايراد فرمود اعلام كرد كه:
«من پيشرو شما هستم و شما پس از من در كنار حوض بر من وارد خواهيد شد حوضى كه به پهناى فاصله بصرى تا صنعا است و بشمار ستارگان آسمان پياله بر كنار آن چيده شده است، هان كه من دو چيز گرانقدر ميان شما بجاى مىگذارم گرانقدرتر كه قرآن است و گرانبها كه عترت من يعنى اهل بيت منند آن دو، ريسمان خدا هستند كه ميان شما و خدا كشيده شدهاند تا بر آن ريسمان چنگ زدهايد هرگز گمراه نخواهيد شد يك سبب از آن بدست خدا است و يك سبب بدست شما (يك طرف آن بدست خدا است و يك طرف آن بدست شما) همانا كه خداى لطيف و آگاه مرا آگاه فرمود كه آن دو از يك ديگر جدا نشوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند مانند اين دو انگشت من (و دو انگشت سبّابه را بهم پيوست) و نمىگويم مانند اين دو (و انگشت سبّابه را بانگشت وسطى چسباند) كه يكى بر ديگرى زيادت داشته باشد.
اين روايت را بما خبر داد عبد الواحد بن عبد اللَّه بن يونس موصلىّ او گفت: خبر داد ما را محمّد بن علىّ بن ابراهيم بن هاشم از پدرش و او از جدّش و او از محمّد بن ابى عمير و او از حمّاد بن عيسى و او از حريز و او از أبى عبد اللَّه جعفر ابن محمّد بن علىّ از پدرش و امام باقر از پدرانش و آنان از علىّ ٧ كه فرمود: