الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٥٣ - (باب - ١٨)(رواياتى كه در باره سفيانى رسيده و اينكه او از حتميات است و پيش از قيام قائم است)

است و او از نشانه‌هائى است كه بسود شما خواهد بود علاوه بر اين آن فاسق هنگامى كه خروج ميكند شما يكماه و يا دو ماه پس از خروج او هستيد كه ناراحتى براى شما پيش نخواهد آمد تا آنكه خلق بسيارى را بكشد نه شما را.

بعضى از اصحاب آن حضرت باو عرض كرد: آن هنگام كه چنين شد ما عائله خود را چه بكنيم؟ فرمود: مردان شما خودشان را از ديدگاه او پنهان ميكنند زيرا خشم و حرص او تنها بر شيعيان ما است و امّا زنان را انشا اللَّه كه ناراحتى پيش نخواهد آمد.

بآن حضرت عرض شد: مردان بكجا در روند و از دست او بگريزند؟ فرمود:

هر كس بخواهد كه بيرون شود بمدينه يا مكّه و يا يكى از شهرهاى ديگر برود.

سپس فرمود: در مدينه چكار داريد؟ با اينكه مقصود سپاه آن فاسق مدينه خواهد بود بنا بر اين مكّه را از دست مدهيد كه گردهم‌آئى شما همان جا است و اين گرفتارى باندازه دوران باردارى يك زن بطول مى‌انجامد كه نه ماه است و انشا اللَّه از آن فزونتر نگردد[١].

(١) ٤- (خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را علىّ ابن حسن از عبّاس بن عامر و او از عبد اللَّه بن بكير و او از زرارة بن اعين و او از عبد الملك بن اعين كه گفت):

در محضر ابى جعفر (امام باقر) ٧ بودم كه سخن از حضرت قائم ٧ بميان آمد، من عرض كردم: اميدوارم هر چه زودتر انجام گيرد و سفيانىّ در كار نباشد فرمود: نه بخدا قسم او از حتميّات است كه چاره‌اى از او نيست.

(٢) ٥- (حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن الحسن از محمّد بن خالد اصمّ و او از عبد اللَّه بن بكير و او از ثعلبة بن ميمون و او از زراره و او از حمران بن اعين و او از):

ابى جعفر محمّد بن علىّ (امام باقر) ٧ در تفسير آيه شريفه‌ ثُمَّ قَضى‌

[١] يعنى مدت سلطنتش چنانچه گذشت.