مبارزه كرده‌اند، «و كاين من نبى قاتل معه ربّيّون كثير»، جنگ و مبارزه‌ى سياسى و معارضه با دشمنان چيزى نيست كه اول بار در اسلام آمده باشد؛ نه، مال پيغمبران گذشته [او] انبياى بزرگ الهى [است‌]».[١]

٢. نظام سياسى با رهبرى امام معصوم (نظام سياسى امامت)

الف. امامت به عنوان نظام سياسى الهى «امامت»، در انديشه‌هاى سياسى اسلام به منزله‌ى شأن اجتماعى‌[٢]، دربرگيرنده كلى‌ترين معنا از نظام‌هاى سياسى الهى و طاغوتى- يا ائمّه‌ى نور و نار- است؛ چنانچه ائمّه نور[٣] براساس امر الهى مردم را دعوت به هدايت مى‌كنند و ائمّه نار[٤]، مردم را به آتش دعوت نموده، فرمان خود را بر فرمان و حكم خداوند مقدم مى‌دانند و خواسته‌هاى نفسانى خود را بر جامعه تحميل مى‌كنند؛ اما امامت در اصطلاح رايج و شامل، خود به مثابه نظام سياسى الهى مطرح است و همانند مقام نبوّت در اختيار خداوند مى‌باشد. يعنى تنها اوست كه براى بندگانش امام و رهبر تعيين مى‌كند؛ بنابراين وقتى خداوند حضرت ابراهيم عليه السّلام را پس از گذراندن مقام نبوّت و مقام خلّت‌[٥] و عبور از مراحل و امتحاناتى چند، به مقام امامت مى‌رساند.[٦] و اعلام مى‌فرمايد كه: انى جاعلك للناس اماما»، ابراهيم عليه السّلام تقاضا مى‌كند كه اين مقام براى هميشه در ميان خاندانش باقى بماند؛ اما خداوند در جواب او مى‌فرمايد «لا ينال عهدى الظالمين»[٧]؛ يعنى امامت، عهد خداست، به هركس نمى‌رسد و تعيين آن با خداوند است.

[١] - كيهان، ١٥/ ٩/ ٧٩؛ سخنرانى مقام معظم رهبرى در ديدار مسؤولان عالى‌رتبه كشور.

[٢] - شأن اجتماعى امام در مقابل شأن تكوينى و معنوى او است.

[٣] -\i و جعلناهم ائمة يهدون بامرنا و اوحينا اليهم فعل الخيرات؛\E انبياء، آيه ٧٣.

[٤] -\i و جعلناهم ائمه يدعون الى النار و يوم القيامة لا ينصرون؛\E قصص، آيه ٤١.

[٥] -\i و اتخذ اللّه ابراهيم خليلا؛\E نساء، آيه ١٢٥.

[٦] - ان اللّه اتخذ ابراهيم عبدا قبل ان يتخذه نبيا و اتخذه نبيا قبل ان يتخذه رسولا و اتخذه رسولا قبل ان يتخذه خليلا و اتخذه خليلا قبل ان يتخذه اماما فلما جمع له هذه الاشياء قال له: يا ابراهيم انى جاعلك للناس اماما ...؛ امام باقر عليه السّلام، اصول كافى؛ مترجم ج ١، ص ٢٤٧ و امام صادق عليه السّلام؛ اصول كافى ج ١، ص ٢٤٧.

[٧] - و اذ ابتلى ابراهيم ربّه بكلمات فاتمهنّ قال انى جاعلك للناس اماما قال و من ذريتى قال لا ينال عهدى الظّالمين؛ بقره، آيه ١٢٤.