نظام سياسى اسلام - نصرتى، على اصغر - الصفحة ١٠٣
پرستش خداوند متعال را در زمين ضرورى مىداند و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه و من رباط الخيل ترهبون به عدو الله و عدوكم و أخرين من دونهم لا تعلمونهم الله يعلمهم؛[١] در مقابل دشمنان تا آنجا كه توان داريد، نيروها و اسبان تربيت شده را آماده سازيد تا بدين وسيله، دشمنان خود و خدا را بترسانيد و غير از اينها كسانى را كه شما از آنها بىخبريد و فقط خدا بر آنها آگاه است و نظام كفر نيز خواهان اين گسترش است كه شدت عشق به دنيا، درك لذائذ مادى و تداوم آنها، و استغراق دائمى در تمتعات دنيوى، جز بدين وسيله ممكن نمىگردد.[٢] براساس اين تحليل، گسترشخواهى هركدام، موجب خواهد شد كه دو نظام به طور مستمر در حوزههاى مختلف با هم درگير و در حال نزاع باشند. امام خمينى قدّس سرّه از يك سو فرمود: «تا بانك لا اله الا الله و محمد رسول الله بر تمام جهان طنين نيفكند، مبارزه هست و تا مبارزه در هر كجاى جهان عليه مستكبرين هست، ما هستيم».[٣] و در پافشارى جبههى مقابل به مبارزه نيز فرمود:
«نكتهى مهمى كه همه بايد به آن توجه كنيم و آن را اصل و اساس سياست خود با بيگانگان قرار دهيم اين است كه دشمنان ما و جهانخواران تا كى و تا كجا ما را تحمل مىكنند و تا چه مرزى استقلال و آزادى ما را قبول دارند. به يقين آنان مرزى جز عدول از همهى هويتها و ارزشهاى معنوى الهيمان نمىشناسند.
به گفته قرآن كريم هرگز دست از مقابله و ستيز با شما برنمىدارند، مگر اينكه شما را از دينتان برگردانند،[٤] ما چه بخواهيم، و چه نخواهيم، صهيونيستها و آمريكا و شوروى در تعقيبمان خواهند بود تا هويت دينى و شرافت مكتبمان را لكهدار نمايند».[٥] بنابراين مبارزه و تنازع از طرف دو نظام كفر و ايمان تا مرز حذف و نابودى طرف مقابل و انقياد كامل او ادامه دارد. «قرآن كريم» مىفرمايد:
[١] - انفال، آيه ٦٠.
[٢] - حكومت جهانى، محور گسترش يا محو انقلاب اسلامى؛ صص ٢٠٧- ٢٠٦.
[٣] - صحيفه نور، ج ١١، ص ٢٦٥.
[٤] -\i و لا يزالون يقاتلونكم حتى يردوكم عن دينكم ان استطاعوا؛\E بقره، ٢١٧.
[٥] - صحيفه نور، ج ٢٠، ص ٢٢٧.