سيد الشهداء عليه السّلام فرمود: «مجارى الامور و الاحكام على ايدى العلماء بالله الامناء على حلاله و حرامه»؛[١] جريان امور و اجراى احكام (الهى) به دست عالمان ربانى كه امين بر حلال و حرام هستند مى‌باشد.

اساسا در باب احكام الهى، مسئله‌ى رجوع جاهل به عالم و پيروى از او نيازمند استدلال نيست و امرى بديهى و وجدانى به نظر مى‌رسد. مرحوم آخوند خراسانى رحمه اللّه در اين باره مى‌فرمايد: «ثم انه لا يذهب عليك انّ جواز التقليد و رجوع الجاهل الى العالم فى الجمله يكون بديهيا جبليّا فطريّا لا يحتاج الى دليل و الّا لزم سدّ باب العلم به على العامى غالبا، لعجزه عن معرفة ما دلّ عليه كتابا و سنة و لا يجوز التقليد فيه ايضا و الّا لدار او تسلسل بل هذه هى العمدة فى ادلته»[٢]؛ مخفى نماند كه جواز تقليد و رجوع كردن جاهل به عالم، اجمالا از جمله مسائل بديهى و روشن و فطرى است و نيازى به دليل ندارد و اگر نيازمند دليل باشد، باب علم و معرفت بر عامى و ناآگاه در بيشتر موارد بسته مى‌شود؛ چون عامى و كسى كه مطلع نيست، عاجز و ناتوان از شناخت آن چيزى است كه كتاب و سنت بر آن دلالت دارد و در مسئله جواز تقليد و رجوع جاهل به عالم تقليد متصور و منطقى نيست؛ چون اگر در همين مسئله هم جاهل بخواهد تقليد كند، لازمه‌اش دور يا تسلسل است و عمده؛ دليل در باب جواز تقليد همين است.

در نتيجه، اصل علم و آگاهى به معارف الهى، يكى از مهمترين ويژگى‌هاى ولى است؛ زيرا سرپرست نظام، اصلى‌ترين نقش را در محوريت نظام اجتماعى داراست؛ بنابراين در مقام انديشه، علم و آگاهى بر قوانينى كه ملاك عمل خود و جامعه است نيز بايد سرآمد افراد عصر خود باشد.

[١] - وافى؛ ص ٣٠.

[٢] - آخوند خراسانى؛ كفاية الاصول؛ باب اجتهاد و تقليد، ص ٥٣٩.