نظام سياسى اسلام - نصرتى، على اصغر - الصفحة ١٨٨
جامعه، كسى است كه در انجام خوبىها و عمل به ارزشها و امورى كه همگان را بدان توصيه مىكند، خود پيشقدم باشد. رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم همانطور كه در اخلاق سرآمد بشريت بود، در عمل به شعارها و توصيهها نيز از ديگران گوى سبقت را مىربود؛
چنانچه اگر شعار توحيد مىداد، خود نخستين موحد بود و در زندگى فردى و اجتماعى، جز خدا تكيهگاهى نمىشناخت. و اگر مردم را به عبادت و شبزندهدارى دعوت مىنمود، خود بيش از همه به عبادت مىپرداخت و همينطور اگر به عدالت توصيه مىفرمود، بيش و پيش از ديگران عدالت را دربارهى خود و نزديكان خويش اجرا مىكرد و آنگاه كه شعار حمايت از مستضعفان مىداد، خود همانند يك مستضعف زندگى مىكرد.[١] تا آنجا كه امام باقر عليه السّلام سوگند ياد مىكند كه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلم از زمان بعث تا پايان زندگى، سه روز متوالى از نان گندم سير نشد.[٢] استقامت و پايمردى: رسول گرامى اسلام كه رهبرى بشريت را به سوى كمال مطلوب، سعادت و تكامل مادى و معنوى، هدف خود قرار داده است، خود بيش و پيش از ديگران به هدفش ايمان دارد و حاضر است در راه تحقق آن، تمامى سختىها را تحمل نمايد.[٣] خداوند متعال در سورهى احقاف، به پيامبر اسلام توصيه مىكند كه در برخورد با مشكلات، همچون ساير انبياى بزرگ الهى، صبر و استقامت پيشه نمايد؛ چنانچه فرموده است:
فاصبر كما صبر اولوا العزم من الرّسل؛[٤] پس همانگونه كه پيامبران اولوا العزم صبر پيشه كردند، صبر پيشه كن.
همچنين در سورهى هود مىفرمايد:
فاستقم كما امرت و من تاب معك؛[٥] پس همانطور كه فرمان يافتى، بايد تو و آنانكه با تو توبه نمودهاند، مقاومت كنيد.
استقامت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم نه تنها در مقابل تهاجمات دشمنان اسلام و توحيد و پايدارى در نبردها و مشكلات جامعه بود؛ بلكه با ايستادگى در برابر انواع تهمتها، زخم زبانها و
[١] - همان، ص ٢٧٤.
[٢] - كافى، ج ٨، ص ١٠٠.
[٣] - رجوع كنيد به تفسير نمونه؛ ج ٩؛ ص ٢٥٨.
[٤] - احقاف؛ آيه ٣٥.
[٥] - هود؛ آيه ١١٢.