نظام اسلامى، پيشبرد هدفى متعالى را در برنامه خود قرار داده است تا سعادت انسان در دنيا و آخرت تأمين شود. تأمين چنين هدفى، نيازمند علم و آگاهى كامل شناخت، مسير، كيفيت سير و همچنين توانايى اداره‌ى مجموعه تا رسيدن به مقصد است. حكومت به عنوان سازمان اجتماعى كه عهده‌دار سرپرستى امور انسانى و زمينه‌سازى براى رسيدن به رشد است، براى ايفاى نقش خود، تفكيك وظايفى را ايجاد نموده و در نتيجه تخصص ها و صلاحيت‌هاى متنوعى را تعيين مى‌نمايد.

در يك جامعه و نظام سالم، كسانى مى‌توانند عهده‌دار مسؤوليت‌هاى اجتماعى و سرپرستى امور شوند كه صلاحيت و شايستگى لازم براى تصدى آن مسؤوليت را دارا باشند. قرآن كريم از زبان دختر حضرت شعيب، عبارتى نقل مى‌فرمايد كه مى‌توان از آن، لزوم شايستگى و صلاحيت براى احراز هر مسؤوليت را استفاده نمود: قالت احديهما يا ابت استئجره انّ خير من استئجرت القوى الامين؛[١] يكى از آن دو گفت: اى پدر، او را

[١] - سوره‌ى قصص، آيه ٢٦.