هر حركت در نظام هستى و به طور مسلّم، هر رفتارى در انسان‌ها، براى رسيدن به هدفى انجام مى‌گيرد و با هر روشى نيز نمى‌توان به يك هدف دست يافت؛ بنابراين‌روند حركت براى دستيابى به مقصد خاص، بايد پيرو تناسب‌ها و ضوابط خاص باشد. همه‌ى نظام‌هاى سياسى و نيز نظام سياسى اسلام، به مثابه‌ى يك مجموعه‌ى حقيقى (عينى) از اين قاعده مستثنى نيستند و در نتيجه داراى هدفى خاص و اصول يا مقررات حاكم بر حركت هستند كه هركدام تحت عنوانى جداگانه، مورد بررسى قرار مى‌گيرد.

الف. اهداف نظام سياسى اسلام‌

جريان حركت هر مجموعه، در جهت وصول به هدف اصلى و واحد آن، سامان و وحدت مى‌يابد؛ اما رسيدن به آن، با تحقق اهداف جزئى ممكن مى‌گردد؛ بنابراين پس از بيان هدف اصلى نظام سياسى اسلام كه مقصود و منظور نهايى حركت را بيان مى‌كند، مى‌توان به طرح اهداف فرعى پرداخت كه زمينه‌ساز تحقق هدف اصلى هستند.

هدف اصلى نظام سياسى اسلام‌

هدف اصلى در نظام سياسى اسلام، توسعه‌ى بستر تقرب الهى است كه تنها انسان به عنوان جزئى از نظام هستى و اشرف مخلوقات، مسير از او (انا للّه) و به سوى (اليه‌