توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٧ - احكام تقليد

و از گفته آنان اطمينان پيدا مى‌شود مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند.

مسأله ٤- اگر اختلاف بين مجتهدين در مسائل محل ابتلاء ولو اجمالًا معلوم و شناختن اعلم مشكل باشد لازم است از كسى تقليد كند كه او با ديگران مساوى يا اعلم از آنها باشد و در صورت احتمال اعلميّت در هر كدام كافى است از يكى از آنها تقليد كند و گمان به اعلميت معتبر نيست و در صورتى كه احتمال اعلميت در يكى از آن دو برود لازم است از وى تقليد كند، و پس از تقليد از مجتهدى طبق شرايط ذكر شده نمى‌تواند به مجتهد ديگرى رجوع كند مگر اينكه مجتهد ديگر اعلم باشد كه لازم است در اين صورت به فتواى مجتهد ديگر عدول كند.

مسأله ٥- بدست آوردن فتوى يعنى دستور مجتهد چهار راه دارد:

اول: شنيدن از خود مجتهد.

دوم: شنيدن از دو نفر عادل كه فتواى مجتهد را نقل كنند.

سوم: شنيدن از كسى كه انسان به گفته او اطمينان دارد يا مورد وثوق است.

چهارم: ديدن در رساله مجتهد در صورتى كه انسان بدرستى آن رساله اطمينان داشته باشد و در صورتى كه نقل شخص معتبر با نوشته رساله معتبره مخالفت كند و اشتباه در يكى معلوم نگردد شخص بايد تا روشن شدن فتواى مجتهد عمل به احتياط كند و اگر ناقل نقل خود را نسبت به رساله بدهد كه در آن رساله خلاف نقل مذكور است نقل او اعتبار ندارد.

مسأله ٦- تا انسان يقين نكند كه فتواى مجتهد عوض شده است، مى‌تواند به آنچه در رساله نوشته شده عمل نمايد و اگر احتمال دهد