توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٩٠ - لباس نمازگزار

مسأله ٨٤٩- اگر غير از لباسى كه از حيوان حرام گوشت تهيه شده لباس ديگرى ندارد، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار باشد، مى‌تواند با همان لباس نماز بخواند و اگر ناچار نباشد بايد با آن نماز بخواند و بنابر احتياط به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نيز عمل كند.

مسأله ٨٥٠- اگر مرد غير از لباس ابريشمى خالص يا طلاباف، لباس ديگرى نداشته باشد، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار هم نباشد، بايد در آن نماز بخواند و بنابر احتياط به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نيز عمل كند.

مسأله ٨٥١- اگر چيزى ندارد كه در نماز عورت خود را با آن بپوشاند، واجب است اگر چه به كرايه يا خريدارى باشد، تهيه نمايد، ولى اگر تهيه آن به قدرى پول لازم دارد كه نسبت به دارايى او زياد است، يا طورى است كه اگر پول را به مصرف لباس برساند، به حال او ضرر دارد بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نماز بخواند.

مسأله ٨٥٢- كسى كه لباس ندارد، اگر ديگرى لباس به او ببخشد يا عاريه دهد، چنانچه قبول كردن آن براى او مشقت نداشته باشد بايد قبول كند، بلكه اگر عاريه كردن يا طلب بخشش براى او سخت نيست، بايد از كسى كه لباس دارد، طلب بخشش يا عاريه نمايد.

مسأله ٨٥٣- پوشيدن لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براى كسى كه مى‌خواهد آن را بپوشد معمول نيست، مثل آنكه اهل علم لباس نظامى بپوشد، در صورتى كه موجب هتك حرمت باشد حرام است، و ليكن نماز در آن صحيح است.

مسأله ٨٥٤- اگر مرد لباس زنانه يا زن لباس مردانه بپوشد و نماز بخواند نماز صحيح است.