توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٧٣ - احكام وقت نماز

آن است كه پس از مغرب مجدداً عشا را قضا كند.

مسأله ٧٥٨- كسى كه مسافر است اگر تا غروب آفتاب به اندازه خواندن سه ركعت نماز وقت دارد، بايد نماز ظهر و عصر را بخواند، و اگر كمتر وقت دارد، بايد فقط عصر را بخواند، و بعداً نماز ظهر را قضا كند، و اگر تا نصف شب به اندازه خواندن چهار ركعت نماز وقت دارد، بايد نماز مغرب و عشا را بخواند، و اگر كمتر وقت دارد بايد عشا را بخواند، و بعداً مغرب را به نيّت مافي الذمه تا پيش از طلوع فجر بجا آورد، و چنانچه بعد از خواندن عشا معلوم شود كه از وقت به مقدار يك ركعت يا بيشتر به نصف شب مانده است، بايد فوراً نماز مغرب را به نيّت اداء بجا آورد و حكم تأخير نماز مغرب و عشا بعداز نيمه شب در اينجا نيز همانگونه است كه در مسأله قبل گفته شد ليكن با ملاحظه عدد چهار ركعت و كمتر و به ترتيبى كه در اين مسأله گفته شد.

مسأله ٧٥٩- مستحب است انسان نماز را در اول وقت آن بخواند و راجع به آن خيلى سفارش شده است و هر چه به اول وقت نزديكتر باشد بهتر است مگر آنكه تأخير آن از جهتى بهتر باشد، مثلًا صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند.

مسأله ٧٦٠- هر گاه انسان عذرى دارد كه اگر بخواهد در اول وقت، نماز بخواند، ناچار است با تيمم نماز بخواند، چنانچه بداند عذر او تا آخر وقت باقى است و يا از برطرف شدن آن مأيوس باشد، مى‌تواند در اول وقت نماز بخواند، و چنانچه بعد از نماز عذرش برطرف شود اعاده لازم نيست اگر چه احوط است ولى اگر احتمال دهد كه عذر او از بين مى‌رود بايد صبر كند تا عذرش برطرف شود و چنانچه عذر او برطرف نشد، در آخر وقت نماز بخواند وليكن اگر صبر نكند و نماز را با تيمم بخواند و بعد مشخص شود كه عذر او تا