توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٩٩ - احكام وصيت

بعضى از ورثه اجازه و بعضى رد نمايند وصيت در حصه آنهايى كه اجازه نموده‌اند صحيح و نافذ است.

مسأله ٢٧٣١- اگر مصرفى را كه ميّت معين كرده، از ثلث مال او بيشتر باشد و پيش از مردن او ورثه اجازه نمايند، بعد از مردن او نمى‌توانند از اجازه خود برگردند.

مسأله ٢٧٣٢- اگر وصيت كند كه از ثلث او خمس و زكات يا بدهى ديگر او را بدهند و براى نماز و روزه او اجير بگيرند و كار مستحبى هم مثل اطعام به فقرا انجام دهند، بايد

اول بدهى و اجرت قضاى نماز و روزه او را از ثلث بدهند و اگر چيزى زياد آمد به مصرف كار مستحبى كه معين كرده برسانند و چنانچه ثلث مال او فقط به اندازه بدهى او باشد و ورثه هم اجازه ندهند كه بيشتر از ثلث مال مصرف شود، بايد ثلث مال براى نماز و روزه و بدهى تقسيم شود و بقيه بدهى از اصل مال خارج گردد.

مسأله ٢٧٣٣- اگر وصيت كند كه بدهى او را بدهند و براى نماز و روزه او اجير بگيرند و كار مستحبى هم انجام دهند، چنانچه وصيت نكرده باشد كه اينها را از ثلث بدهند، بايد بدهى او را از اصل مال بدهند و اگر چيزى زياد آمد، ثلث آن را به مصرف نماز و روزه و كارهاى مستحبى كه معين كرده برسانند و در صورتى كه ثلث كافى نباشد پس اگر ورثه اجازه بدهند بايد وصيت او عملى شود و اگر اجازه ندهند، بايد نماز و روزه را از ثلث بدهند، و اگر چيزى زياد آمد به مصرف كار مستحبى كه معين كرده برسانند.

مسأله ٢٧٣٤- اگر كسى بگويد كه ميّت وصيت كرده فلان مبلغ را به من‌