توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٦٢ - احكام مالى كه انسان آن را پيدا مىكند

سال فحص از صاحب مال كند و اگر صاحب آن، پيدا نشد طبق آنچه كه در مسأله (٢٥٧٧) گفته شد عمل كند.

مسأله ٢٥٨٩- اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن و نماز خواندن همراه او باشد، در صورتى كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند اشكال ندارد.

مسأله ٢٥٩٠- اگر كفش او را ببرند و كفش ديگرى به جاى آن بگذارند، چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش او را برده و راضى است كه كفشش را عوض كفشى كه برده است بردارد، مى‌تواند به جاى كفش خودش بردارد و همچنين است اگر بداند كه كفش او را به طور ناحق و ظلم برده است ولى در اين فرض بايد قيمت آن از كفش خودش بيشتر نباشد و الّا حكم مجهول المالك نسبت به زيادى قيمت جارى است، و در غير اين دو صورت حكم مجهول المالك بر آن كفش جارى خواهد بود؛ مگر آنكه بداند صاحب او از آن كفش اعراض كرده است.

مسأله ٢٥٩١- اگر مالى كه در دست انسان است مجهول المالك (صاحب آن نامعلوم) باشد و گمشده بر آن مال صدق نكند، لازم است صاحب آن را جستجو كند و پس از مأيوس شدن از پيدا شدن صاحبش آن را به حاكم شرع بدهد و يا با اجازه او صدقه بدهد و اگر بعداً صاحبش پيدا شود ضمانى ندارد.