توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٥٤ - احكام غصب

احكام غصب‌

غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حق كسى مسلط شود و اين يكى از گناهان بزرگ است كه اگر كسى انجام دهد، در قيامت به عذاب سخت گرفتار مى‌شود. از حضرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و سلّم روايت شده است كه هر كس يك وجب زمين را از ديگرى غصب كند در قيامت آن زمين را از هفت طبقه آن مثل طوق به گردن او مى‌اندازند.

مسأله ٢٥٥٤- اگر انسان نگذارد مردم از مسجد و مدرسه و پل و جاهاى ديگرى كه براى عموم ساخته شده استفاده كنند، حق آنان را غصب نموده و همچنين است اگر كسى در مسجد جايى را براى خود بگيرد و ديگرى را نگذارد كه از آنجا استفاده نمايد.

مسأله ٢٥٥٥- چيزى را كه انسان پيش طلبكار گرو مى‌گذارد بايد پيش او بماند كه اگر طلب او را ندهد طلب خود را از آن به دست آورد، پس اگر پيش از آنكه طلب او را بدهد آن چيز را از او بگيرد، حق او را غصب كرده است.

مسأله ٢٥٥٦- مالى را كه نزد كسى گرو گذاشته‌اند، اگر ديگرى غصب كند، هر يك از صاحب مال و طلبكار مى‌توانند چيزى را كه غصب كرده از او مطالبه نمايند و چنانچه آن چيز را از او بگيرند، باز هم در گرو است و اگر آن چيز از بين برود و عوض آن را بگيرند، آن عوض هم مثل خود آن چيز گرو مى‌باشد.

مسأله ٢٥٥٧- اگر انسان چيزى را غصب كند، بايد به صاحبش برگرداند و اگر آن چيز از بين برود، بايد عوض آن را به او بدهد.