توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤١٤ - شرايط كسانى كه مستحق زكاتند

مسأله ١٩٥٦- انسان نمى‌تواند مخارج كسانى را كه مثل اولاد خرجشان بر او واجب است از زكات بدهد، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ديگران مى‌توانند به آنان زكات بدهند و همچنين زائد بر مقدار نفقه واجب را اگر مورد نياز آنان باشد مى‌تواند از زكات بدهد.

مسأله ١٩٥٧- اگر انسان زكات را به پسرش بدهد كه خرج زن و نوكر و كلفت خود نمايد اشكال ندارد.

مسأله ١٩٥٨- اگر پسر به كتابهاى علمى و دينى احتياج داشته باشد پدر مى‌تواند براى خريدن آنها به او زكات بدهد.

مسأله ١٩٥٩- پدر مى‌تواند به پسرش زكات بدهد كه براى خود زن بگيرد و پسر هم مى‌تواند براى آنكه پدرش زن بگيرد زكات خود را به او بدهد.

مسأله ١٩٦٠- به زنى كه شوهرش مخارج او را مى‌دهد و زنى كه شوهرش خرجى او را نمى‌دهد، ولى ممكن است او را به دادن خرجى مجبور كنند، نمى‌شود زكات داد.

مسأله ١٩٦١- زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد، شوهرش و ديگران مى‌توانندبه او زكات بدهند، ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج او را بدهد يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر او واجب باشد، در صورتى كه مخارج آن زن را بدهد، نمى‌شود به آن زن زكات داد.

مسأله ١٩٦٢- زن مى‌تواند به شوهر فقير خود زكات بدهد، اگر چه شوهر زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد. مسأله ١٩٦٣- سيد نمى‌تواند از غير سيد زكات بگيرد، ولى اگر خمس و ساير وجوهات كفايت مخارج آن را نكند و براى گرفتن زكات ناچار باشد مى‌تواند از غير سيد زكات بگيرد.