توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٤٥ - ٧ - باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

واجبى كه مثل روزه ماه رمضان وقت آن معين است، جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند اظهر اين است كه روزه‌اش صحيح است.

مسأله ١٦٣٠- كسى كه در شب ماه رمضان جنب است، چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود، بايد تيمم كند و روزه بگيرد.

مسأله ١٦٣١- اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از يك روز يادش بيايد، بايد روزه آن روز را قضا نمايد، و اگر بعد از چند روز يادش بيايد بايد روزه هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد مثلًا اگر نمى‌داند سه روز جنب بوده يا چهار روز، بايد روزه سه روز را قضا كند.

مسأله ١٦٣٢- كسى كه در شب ماه رمضان براى هيچ كدام از غسل و تيمم وقت ندارد، اگر خود را جنب كند، روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٣٣- اگر براى آنكه بفهمد وقت دارد يا نه، جستجو نمايد و گمان كند كه به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و تيمم كند، روزه‌اش صحيح است و اما اگر بدون جستجو گمان كند كه وقت دارد و خود را جنب نمايد و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و با تيمم روزه بگيرد احتياطاً لازم است قضا كند.

مسأله ١٦٣٤- كسى كه در شب ماه رمضان جنب است و مى‌داند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمى‌شود، نبايد غسل نكرده بخوابد و چنانچه پيش از غسل بخوابد و تا صبح بيدار نشود، روزه‌اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٣٥- هر گاه جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بيدار شود احتياط واجب آن است كه پيش از غسل در صورتى كه عادتش به بيدار شدن‌