توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٤٧ - ٧ - باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

خواب محتلم شود- خوابى است كه از بعد بيدار شدن بخوابد و اما خوابى كه در آن محتلم شده خواب اول حساب نمى‌شود.

مسأله ١٦٤١- اگر روزه‌دار در روز محتلم شود، واجب نيست فوراً غسل كند.

مسأله ١٦٤٢- هر گاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده، اگر چه بداند پيش از اذان محتلم شده، روزه او صحيح است.

مسأله ١٦٤٣- كسى كه مى‌خواهد قضاى روزه رمضان را بگيرد، هر گاه تا اذان صبح جنب بماند، اگر چه از روى عمد نباشد، روزه او باطل است.

مسأله ١٦٤٤- كسى كه مى‌خواهد قضاى روزه رمضان را بگيرد، اگر بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده و بداند پيش از اذان محتلم شده است، مى‌تواند آن روز را روزه بگيرد، ولى اگر در شب بفهمد جنب شده و تا اذان صبح غسل نكند آن روز را نمى‌تواند روزه قضا بگيرد.

مسأله ١٦٤٥- اگر در روزه واجبى غير قضاى روزه رمضان از روزهايى كه مثل روزه كفاره وقت معينى ندارد، عمداً تا اذان صبح جنب بماند، اظهر اين است كه روزه‌اش صحيح است، ولى بهتر آن است كه غير از آن روز، روز ديگرى را روزه بگيرد.

مسأله ١٦٤٦- اگر زن پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود، و عمداً غسل نكند در روزه ماه رمضان، روزه‌اش باطل است و كفاره نيز دارد و در غير آن باطل نيست اگر چه احوط غسل كردن است و زنى كه وظيفه‌اش نسبت به حيض يا نفاس تيمم است در روزه ماه رمضان اگر عمداً پيش از اذان صبح تيمم نكند روزه‌اش باطل است.

مسأله ١٦٤٧- اگر زن پيش از اذان صبح در ماه رمضان از حيض يا نفاس‌