توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٣٣ - نيت

احكام روزه‌

روزه آن است كه انسان براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از نه چيزى كه بعداً گفته مى‌شود خوددارى نمايد.

نيّت‌

مسأله ١٥٥٩- لازم نيست انسان نيّت روزه را از قلب خود بگذراند يا مثلًا بگويد فردا را روزه مى‌گيرم، بلكه همين قدر كه بنا داشته باشد براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام ندهد كافى است و براى آنكه يقين كند تمام اين مدت را روزه بوده، بايد مقدارى پيش از اذان صبح و مقدارى هم بعد از مغرب از انجام كارى كه روزه را باطل مى‌كند خود دارى نمايد.

مسأله ١٥٦٠- انسان مى‌تواند در هر شب از ماه رمضان براى روزه فرداى آن نيّت كند و بهتر آن است كه شب اول ماه هم نيّت روزه همه ماه را بنمايد.

مسأله ١٥٦١- وقت نيّت روزه ماه رمضان و همچنين روزه واجبى كه زمانش معين است مانند روزه نذرى در روز معين از اول شب تا اذان صبح است، پس اگر عمداً نيت را تأخير بيندازد روزه‌اش باطل است و در روزه واجب غير معين تا پيش از اذان ظهر است.