توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٩٢ - نماز مسافر

رسيده يا نه، بايد نماز را تمام بخواند و مسافرى كه از سفر برمى‌گردد اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٣٦- مسافرى كه در سفر از وطن خود عبور مى‌كند، وقتى به جايى برسد كه اهل وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود، بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٣٧- مسافرى كه در بين مسافرت به وطنش رسيده، تا وقتى در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند، ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود يا چهار فرسخ برود و چهار فرسخ برگردد، وقتى به حد ترخص برسد، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٣٨- محلى را كه انسان براى اقامت و زندگى فعلى خود اختيار كرده در حكم وطن او است، چه در آنجا به دنيا آمده و وطن پدر و مادرش باشد يا خودش آنجا را براى زندگى اختيار كرده باشد.

مسأله ١٣٣٩- اگر قصد دارد در محلى كه وطن اصليش نيست مدتى موقتاً بماند و بعد به جاى ديگر رود، آنجا وطن او حساب نمى‌شود.

مسأله ١٣٤٠- جايى را كه انسان محل زندگى خود قرار داده و مثل كسى كه آنجا وطن او است در آنجا زندگى مى‌كند مانند اكثر طلابى كه در حوزه‌هاى علميه هستند كه اگر مسافرتى براى او پيش آيد، دوباره به همان جا برمى‌گردد اگر چه قصد نداشته باشد كه هميشه در آنجا بماند در حكم وطن او حساب مى‌شود.

مسأله ١٣٤١- كسى كه در دو محل زندگى مى‌كند، مثلًا شش ماه در شهرى و شش ماه در شهر ديگر مى‌ماند، هر دو محل در حكم وطن او است و نيز اگر بيشتر از دو محل را براى زندگى خود اختيار كرده باشد، همه آنها در