توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٩٣ - نماز مسافر

حكم وطن او حساب مى‌شود.

مسأله ١٣٤٢- كسى كه در محلى مالك منزل مسكونى است و شش ماه متصل با قصد در آنجا بماند و بعد اعراض كند وطن حساب نمى‌شود.

مسأله ١٣٤٣- اگر به جايى برسد كه وطن او بوده و از آنجا صرف نظر و اعراض كرده است نبايد نماز را تمام بخواند، اگر چه وطن ديگرى هم براى خود اختيار نكرده باشد.

مسأله ١٣٤٤- مسافرى كه قصد دارد ده روز پشت سر هم در محلى بماند يا مى‌داند كه بدون اختيار ده روز در محلى مى‌ماند، در آن محل بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٤٥- مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، لازم نيست قصد ماندن شب اول يا شب يازدهم را داشته باشد و همين كه قصد كند كه از طلوع آفتاب روز اول تا غروب روز دهم بماند، بايد نماز را تمام بخواند و همچنين است اگر مثلًا قصدش اين باشد كه از ظهر روز اول تا ظهر روز يازدهم بماند.

مسأله ١٣٤٦- مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد ده روز را در يك جا بماند، پس اگر از ابتدا بخواهد مثلًا ده روز در نجف و كوفه مجموعاً بماند بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٤٧- مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، اگر از اول، قصد داشته باشد كه در بين ده روز به اطراف آنجا كه به قدر حد ترخص يا بيشتر باشد برود اگر قصد بيتوته كردن در اطراف آن را نداشته باشد هر چند چندين ساعت يا اكثر روز را در آنجا باشد بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٤٨- مسافرى كه تصميم ندارد ده روز در محلى بماند، مثلًا