توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٨٩ - نماز مسافر

مسافرت مى‌كند، چنانچه شغلش مسافرت باشد، بايد نماز را تمام بخواند و اگر شغلش مسافرت نباشد و فقط در ايام حج براى حمله‌دارى سفر مى‌كند بنابر احتياط تمام و شكسته بخواند و چنانچه مدت سفرش كم باشد مانند دو يا سه هفته نمازش شكسته است و احتياط مستحب آن است كه تمام و شكسته بخواند.

مسأله ١٣١٨- كسى كه شغل او حمله‌دارى است و حاجيها را از راه دور به مكه مى‌برد، چنانچه چند ماه از سال را در راه باشد، بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣١٩- كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است، مثل شوفرى كه فقط در تابستان يا زمستان اتومبيل خود را كرايه مى‌دهد بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٠- راننده و دوره گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مى‌كند، چنانچه اتفاقاً سفر هشت فرسخى برود، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٢١- چهار وادارى كه شغلش مسافرت است، اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند، چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد، چه بدون قصد بماند، بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مى‌رود، نماز را شكسته بخواند و همچنين است اگر در غير وطن خود با قصد ماندن، ده روز بماند.

مسأله ١٣٢٢- كسى كه شغلش مسافرت است غير از چهاروادار اگر در غير وطن خود با قصد ده روز بماند يا در وطن خود هر چند بدون قصد باشد ده روز بماند، در سفر اولى كه بعد از ده روز مى‌رود احتياط مستحب آن است كه بين نماز تمام و شكسته جمع نمايد و مى‌تواند به نماز شكسته اكتفا كند.

مسأله ١٣٢٣- كسى كه شغلش مسافرت است، اگر شك كند كه در وطن‌