توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٣٠ - سجود

احتياطاً نماز را اعاده كند، ولى موقعى كه مشغول گفتن ذكر نيست اگر غير از پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد و دوباره بگذارد اشكال ندارد.

مسأله ١٠٦٤- اگر پيش از تمام شدن ذكر سجده، سهواً پيشانى را از زمين بردارد نمى‌تواند دوباره به زمين بگذارد و بايد آن را يك سجده حساب كند، ولى اگر جاهاى ديگر را سهواً از زمين بردارد، بايد دو مرتبه به زمين بگذارد و ذكر را بگويد.

مسأله ١٠٦٥- بعد از تمام شدن ذكر سجده اول، بايد بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود.

مسأله ١٠٦٦- جاى پيشانى نمازگزار بايد از جاى سر انگشتان پاى او بلندتر از چهار انگشت بسته نباشد، بلكه واجب آن است كه جاى پيشانى او از جاى انگشتان پايش پست‌تر از چهار انگشت بسته نباشد.

مسأله ١٠٦٧- در زمين سراشيب كه سراشيبى آن درست معلوم نيست اگر جاى پيشانى نمازگزار از جاى انگشتهاى پا و سر زانوهاى او بيش از چهار انگشت بسته بلند تر باشد اشكال ندارد.

مسأله ١٠٦٨- اگر پيشانى را اشتباهاً به چيزى بگذارد كه از جاى انگشتهاى پا و سر زانوهاى او بلند تر از چهار انگشت بسته است، بايد سر را به چيزى كه بلند نيست يا بلنديش به اندازه چهار انگشت بسته يا كمتر است بگذارد و بنابر احتياط بايد پيشانى را بر جايى كه بلند نيست يا بر چيزى كه سجده به آن جايز است بكشد.

مسأله ١٠٦٩- بايد بين پيشانى و آنچه بر آن سجده مى‌كند، چيز ديگرى كه سجود بر آن جايز نيست فاصله نباشد، پس اگر مهر به قدرى چرك باشد كه پيشانى به خود مهر نرسد، سجده باطل است، ولى اگر مثلًا رنگ مهر تغيير كرده‌