توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٠٧ - ١ - صاحب عادت وقتيه و عدديه

سه روز و بيشتر از ده روز نباشد و خون در ايام عادت بى نشانه باشد كه در اين صورت واجب است احتياطاً در هر دو جمع ميان احكام حائض و مستحاضه كند.

٢- آنكه خون اول در روزهاى عادت نباشد و فاقد نشانه‌هاى حيض باشد و يا بيش از ده روز يا كمتر از سه روز باشد و تمام خون دوم يا مقدارى از آن به طورى كه در صورت اول گفته شد در روزهاى عادت باشد كه بايد همه خون دوم را حيض، و خون اول را استحاضه قرار دهد و اما اگر خون اول با نشانه حيض باشد و كمتر از سه روز و بيش از ده روز نباشد احتياطاً در هر دو جمع ميان احكام حائض و مستحاضه كند.

٣- آنكه مقدارى از خون اول و دوم در روزهاى عادت باشد و خون اولى كه در روزهاى عادت بوده از سه روز كمتر نباشد، در اين صورت آن مقدار با پاكى وسط و مقدارى از خون دوم كه آن هم در روزهاى عادت بوده و مجموع از ده روز بيشتر نيست، همه آنها حيض است، و مقدارى از خون اول كه پيش از روزهاى عادت بوده و مقدارى از خون دوم كه بعد از روزهاى عادت بوده استحاضه است؛ مثلًا اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده، در صورتى كه يك ماه از اول تا ششم خون ببيند و دو روز پاك شود و بعد تا پانزدهم خون ببيند، از سوم تا دهم حيض است و روز اول و دوم و همچنين از يازدهم تا پانزدهم استحاضه مى‌باشد مگر اينكه خون اول بى نشانه و خون ديگر با نشانه حيض باشد و كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد كه در اين صورت بايد در هر دو احتياط كند.

٤- آنكه مقدارى از خون اول و دوم در روزهاى عادت باشد ولى خون اولى كه در روزهاى عادت بوده، از سه روز كمتر باشد در اين صورت بعيد نيست‌