توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٠٦ - ١ - صاحب عادت وقتيه و عدديه

روى هم به مقدار عدد عادت او شود، حيض، و روزهاى اول را استحاضه قرار مى‌دهد مگر اينكه خون در روزهاى عادت بى نشان و خون قبل با نشان حيض باشد و مقدار آن كمتر از سه روز و بيش از ده روز نباشد كه در اين صورت آنها را حيض حساب مى‌كند و اگر كمتر از عدد باشد از روزهاى بعد اضافه مى‌كند.

و چنانچه خود در عادت سه روز يا بيشتر باشد آن خون را حيض قرار دهد و روزهاى قبل از زمان عادت را تا به اندازه‌اى كه به مقدار عادت برسد احتياط كند، مگر علم پيدا كند كه خون قبل از عادت از ابتدا حيض بوده است كه در اين صورت به اندازه عدد عادت حساب كرده و مابقى استحاضه است، و اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت با نشانه‌هاى حيض، خون ببيند و روى هم از ده روز بيشتر نشود، همه حيض است و اگر بيشتر شود، بايد روزهايى را كه در عادت خون ديده با چند روز بعد از آنكه روى هم به مقدار عادت او شود، حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد.

مسأله ٤٨٩- زنى كه عادت دارد، اگر بعد از آنكه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود و دوباره خون ببيند و فاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد و همه روزهايى را كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد، مثل آنكه پنج روز خون ببيند و پنج روز پاك شود و دوباره پنج روز خون ببيند، چند صورت دارد:

١- آنكه تمام خونى كه دفعه اول ديده، در روزهاى عادت باشد و خون دوم كه بعد از پاك شدن مى‌بيند در روزهاى عادت نباشد، در اين صورت بايد همه خون اول را حيض، و خون دوم را استحاضه قرار دهد. و همچنين است اگر مقدارى از خون اول را در عادت و مقدارى از آن را قبل از عادت يا بعد از عادت ببيند، مگر اينكه خون خارج عادت با نشانه هاى حيض باشد و كمتر از