اين گونه بازگشت، حكايت از يافتن معناى زندگى زناشويى و از بين رفتن احساس بى‌معنايى است. معلوم مى‌شود كه احساس بى‌معنايى زنان، به دليل ناآگاهى از ارزش تلاش و مسئوليتى است كه بر عهده آنان گذاشته شده است. اين، از وسوسه‌هاى شيطان است كه ارزش تلاش زنان را ناچيز بنماياند. اين امر، دو پيامد منفى دارد: تغيير در الگوى تلاش و مسئوليت زنان؛ احساس بى‌معنايى.

تغيير الگوى مسئوليت، موجب مى‌شود امورى از زندگى زناشويى- كه زنان، به عنوان يك جنس متفاوت و همچنين به عنوان مادر، شايستگى بيشترى در آنها دارند-، به ديگرى واگذار گردد كه رهاوردى جز اختلال در آنها و سامان نيافتن اين بخش از امور زندگى ندارد. وقتى اين بخشْ آسيب ديد، اثر سوء خود را بر كل زندگى خواهد گذاشت و در كل نيز زندگى زناشويى، دچار خسران مى‌گردد. احساس بى‌معنايى نيز نشاط و شادمانى را از زن مى‌گيرد و وى را دچار احساس محروميت و ناكامى مى‌كند و در نتيجه، موجب ناسازگارى و اختلال در انجام مسئوليت زناشويى مى‌گردد.

ريشه همه اينها در تصوّرات غير واقعى و ناآگاهى از معناى حقيقىِ تلاش زنان است. تلاش زناشويى و مادرىِ زنان، آن قدر اهميت و ارزش دارد كه با همه تلاش‌هاى بيرونى مردان، برابرى مى‌كند. در نقل ديگرى آمده است كه پيامبر خدا (ص) در پاسخ به اين احساس محروميت زنان كه «ما چه چيزى داريم كه با تلاش مجاهدان در راه خدا برابرى كند؟» فرمود:

مِهنَةُ إِحدَاكُنَّ فِى بَيتِهَا تُدرِكُ عَمَلَ المُجَاهِدينَ فِى سَبيلِ اللهِ.[١]

رنج هر كدام از شما در خانه او، پاداش تلاش مجاهدان در راه خدا را دارد.

بر اين اساس، جهاد زن، خوبْ شوهردارى كردن است.[٢] در حقيقت، بهشت و دوزخ زن، در همين مسئوليت است. خانمى براى كارى خدمت پيامبر خدا (ص) رسيد.

[١]. مسند أبى يعلى، ج ٣، ص ٣٧٦، ح ٣٤٠٢- ٣٤٠٣؛ شعب الإيمان، ج ٦، ص ٤٢٠، ح ٨٧٤٢، كنز العمّال، ج ١٦، ص ٤٠٩، ح ٤٥١٤٦.

[٢].

جِهَادُ الْمَرْأَةِ حُسْنُ التَّبَعُّلِ‌ ( الجعفريّات، ص ٦٧؛ الكافى، ج ٥، ص ٥٠٧، ح ٤؛ كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٤١٦، ح ٥٩٠٤؛ نهج البلاغة، حكمت ١٣٦؛ الخصال، ص ٥٦، ح ١٢؛ بحار الأنوار، ج ١٠٣، ص ٢٤٥، ح ٢٣؛ مسند الشهاب، ج ١، ص ٨٢، ح ٨١؛ كنز العمّال، ج ١٦، ص ١٤١، ح ٤٤١٧٣).