رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٣١١ - يك معنادارى تلاش زنان

بيهقى نقل مى‌كند كه روزى اسماء دختر يزيد انصارى، نزد پيامبر (ص)- كه در جمع اصحاب نشسته بود- آمد وگفت: پدر و مادرم به فدايت! من به نمايندگى از طرف زن‌ها نزد شما آمده‌ام و- فدايت شوم- مى دانم كه هيچ زنى در شرق و غرب عالم نيست كه سخن مرا بشنود مگر اين كه با من هم‌رأى خواهد بود. خداوند، تو را به حق، به سوى مردان و زنان فرستاد و ما هم به تو و خدايى كه تو را فرستاده است، ايمان آورديم. ما طايفه زنان، محدود و محصور هستيم و اساس خانه‌هاى شماييم و خواهش‌هاى شما را برآورده مى‌سازيم و فرزندان شما را حامله مى‌شويم؛ امّا شما مردها بر ما برترى‌هايى داريد. مثلًا نماز جمعه و جماعت مى‌خوانيد، به عيادت بيماران مى‌رويد، تشييع جنازه مى‌كنيد و پياپى، به زيارت حج مى‌رويد و بالاتر از همه اينها، جهاد در راه خداست. هرگاه مردى از شما براى حج يا عمره يا جهاد از خانه بيرون مى‌رود، ما اموال شما را حفظ مى‌كنيم و پارچه لباس‌هايتان را مى‌بافيم و فرزندانتان را تربيت مى‌كنيم. پس، اى پيامبر خدا! ما در كدام پاداشْ با شما شريك هستيم؟

پيامبر (ص) كاملًا رو به اصحاب خود كرد و فرمود: «آيا تا به حال شنيده‌ايد كه زنى در پرسش از امور دين خود، به اين خوبى سخن بگويد؟».

گفتند: اى پيامبر خدا! گمان نمى‌كرديم كه زنى تا بدين پايه برسد!

سپس پيامبر (ص) رو به اسماء كرد و فرمود:

انصَرِفِى أَيَّتُهَا المَرأَةُ وَ أَعلِمى مَن خَلفَكِ مِنَ النِّسَاءِ أَنَّ حُسنَ تَبَعُّلِ إِحدَاكُنَ‌

لِزَوجِهَا وَ طَلَبَهَا مَرضَاتَهُ وَ اتِّبَاعَهَا مُوَافَقَتَهُ تَعدِلُ ذَلِكَ كُلَّهُ.

اى زن! برگرد و به زنانى كه تو را به نمايندگى فرستاده‌اند، اعلام كن كه نيكو شوهردارى هر يك از شما زنان و جلب رضايت مردش و پيروى كردن از نظر موافق او، با همه اين اعمال [كه براى مردان نام بردى‌]، برابرى مى‌كند.

اسماء در حالى كه از شادى، تهليل (لا اله الا اللّه) و تكبير (الله اكبر) مى‌گفت، برگشت.[١]

[١]. شعب الإيمان، ج ٦، ص ٤٢١، ح ٨٧٤٣؛ اسد الغابة، ج ٧، ص ١٧، ش ٦٧١٨؛ تاريخ واسط، ص ٧٥؛ تاريخ دمشق، ج ٧، ص ٣٦٣، ح ٢٠٠٣؛ كنز العمّال، ج ١٦، ص ٤١١، ح ٤٥١٥٧.